จิต - ใจ - ดี

รู้สู้ flood : รู้จักน้ำท่วมให้มากขึ้น (Ep 1)

2011-10-26T08:31:00.000+07:00

เตรียมตัวรับน้ำท่วมอย่างมีสติและรู้เท่าทัน

ปฏิทินวันพระ ๒๕๕๔ gCalendar

2011-02-04T17:36:00.002+07:00

download pdf

อ้างอิง http://www.dra.go.th/

ปฐมบท:คว้าฝันวันวานมาพลิกโลก ตอนที่ ๑

2010-11-13T10:15:00.001+07:00

หนังสือ ปฐมบท:คว้าฝันวันวานมาพลิกโลก (The Element:How Finding Your Passion Changes Everything )เขียนโดย Dr. Ken Robinson หนังสือเล่มนี้ผมยืมจากห้องสมุดกลางของเมืองบอสตั้นในรูปแบบ eBook มาอ่าน เริ่มแรกนึกว่าเป็นหนังสือเกี่ยวกับการพัฒนาตนเอง (Self-Improvement) อ่านไปบทแรกถึงเพิ่งรู้ว่าเกี่ยวข้องกับการเรียนรู้ของเด็กปฐมวัย (Elementary) ด้วย เนื้อหาน่าสนใจ เลยขอ "อ่านมาเล่าต่อ" บางส่วน ดังนี้

เกริ่นนำ (Introduction)
เรื่องเกิดขึ้น ณ โรงเรียนประถมศึกษาแห่งหนึ่ง ในช่วงโมงวาดเขียน (ไม่แน่ใจว่า เป็นโรงเรียนของครูแหลมคมหรือไม่ ฮา)

เด็กหกขวบกำลังขมักเขม้นกับกับสิ่งที่ตัวเองวาดอยู่บนกระดาษ เด็กหญิงหลังห้องคนหนึ่งซึ่งไม่ค่อยสนใจเรียนกับวิชาอื่นเท่าใดนัก

กลับนั่งจดจ่ออยู่กับการวาดรูปอยู่เป็นนาน ครูแหลมคม (-- ขออนุญาตยืมชื่อครูแหลมคม เป็นครูสอนศิลปะในเรื่อง )

ครูแหลมคม อดไม่ได้ที่จะเดินเข้าไปถามเด็กหญิงด้วยความฉงน
"เธอกำลังวาดอะไรอยู่? "

เด็กหญิงตอบอย่างไม่ละสายตาไปจากกระดาษและดินสอที่กำลังง่วนอยู่ว่า
"หนู กำลังวาดพระเจ้า (GOD)"

ครูแหลมคมยิ้มละไม บอกกับหนูน้อยว่า
"แต่ ยังไม่เคยมีใครรู้เลยนะว่า พระเจ้า นั้นหน้าตาอย่างไร"

หนูน้อยกล่าวตอบ
" เดี๋ยวคุณครูก็จะได้เห็น พระเจ้า หลังจากที่หนูวาดเสร็จ"

---- จบ ---

เป็นอย่างไรครับ เรื่องนี้น่ารักไหม

เรื่องนี้เตือนใจให้เห็นถึง จินตนาการที่กว้างไกล และ ความมั่นใจในตัวเองของเด็ก ๆ

พวกเราที่เป็นผู้ใหญ่แล้ว สูญเสียความมั่นใจแบบนี้ไป

เมื่อเราโตขึ้น เราเริ่มสงสัย และ ไม่แน่ใจกับสิ่งต่าง ๆ รอบตัวทั้งหมด

มันจึงบั่นทอนความคิดสร้างสรรค์ของเราไป
ลองเข้าไปถามเด็ก ป. 1 ดูว่า นักเรียนคนไหนมีความคิดสร้างสรรค์บ้าง เด็กทุกคนในห้องจะยกมือ

แต่เมื่อเรา ลองเข้าไปถามเด็กมหาวิทยาลัย ดูว่า นักศึกษาคนไหนมีความคิดสร้างสรรค์บ้าง นักศึกษาหลายคนไม่แน่ใจ และน้อยคนที่จะยกมือ

หนังสือ The Element: How Finding Your Passion Change Everything (ซึ่งผมขอแปลว่า ปฐมบท: ค้นพบตัวเองก็พลิกโลกได้) นี้ พยายามชี้ให้เห็นถึงความคิดสร้างสรรค์ พรสวรรค์ในตัวของเรา ซึ่งมักจะเห็นตั้งแต่ช่วง ปฐมวัย

เรื่องนี้ยาวครับ มีเรื่องของเด็ก ๆ หลาย ๆ คน เรียงร้อยได้อย่างน่าสนใจ คราวหน้าจะมาเขียนให้อ่านกันอีก
โปรดติดตาม

* แปลและเสริมแต่งโดย นายช่างคิด

5:50 111110 Boston
* ภาพประกอบเรื่อง โดย ครูแหลมคม

เผยแพร่ครั้งแรกที่ เว็ปไซต์สนับสนุนการเรียนรู้เด็กปฐมวัย http://www.bbl4kid.org

Share |

การเรียนรู้อย่างเข้าใจกลไกสมองสำหรับเด็กปฐมวัย

2010-09-15T23:13:00.001+07:00

สวัสดีครับ,

ห่างหายไปนานกับชุมชนจิตใจดีแห่งนี้ ช่วงนี้ผมมีโอกาสได้เข้าไปช่วยงานแผนงานสนับสนุนการพัฒนาเด็กปฐมวัย ของ สสส (http://www.bbl4kid.org) จึงได้รู้ศาสตร์ใหม่ที่เรียกว่า Brain-based Learning (BBL) ไม่แน่ใจว่าภาษาไทยแปลสละสลวยแล้วใช้คำว่าอะไร แต่ผมจะขอเรียกมันว่า "การเรียนรู้อย่างเข้าใจกลไกสมอง"

" ทุกคนที่ผ่านการเรียนในโรงเรียน (ของไทย) คงจะเคยมีประสบการณ์ทีว่า
มักจะเน้นการเรียนจากตำราและคำบรรยายของครู เรียนการใช้ภาษ ตัวเลข หรือศึกษาในเรื่องต่างๆ อันเป็นการเน้นหนัก ในการใช้สมองซีกซ้าย(เน้นวิเคราะห์และลงรายละเอียดส่วนย่อย) แม้แต่ในชั้นเรียนของเด็ก เช่น ชั้นอนุบาล แทนที่จะได้เล่นเพื่อเสริมพัฒนาการตามวัยต้องถูกฝึกฝน(บังคับ) ให้เขียนให้อ่าน(ทั้งที่ยังไม่พร้อม)ชั้นประถมศึกษา-นักเรียนจะเรียนจากตำราและสมุดแบบฝึกหัดมากกว่าการมี ประสบการณ์ตรง ชั้นมัธยมศึกษานักเรียนจะเรียนทฤษฎีและท่องจำเพื่อสอบ นักเรียนที่อ่อนความสามารถเรื่องภาษาจะถูกบังคับให้เรียน โดยใช้รูปแบบหรือวิธีการเรียนที่ยากสำหรับตนโดยไม่จำเป็น หรือนักเรียนที่ถนัดทางภาษาก็จะได้รับการพัฒนาให้ใช้สมองซีกขวา(เน้นการมองภาพรวม มองเชิงโครงสร้าง)น้อยเกินไปด้วยการ เน้นคำ เน้นไวยากรณ์หลักภาษา ไม่ได้มองภาษาเป็นภาพรวมเพื่อการสื่อสารเป็นต้น

ลองถามใจตัวเอง ...

ถ้าเราเป็นผู้เรียน .....

เราอยากจะได้ห้องเรียนแบบไหน ?
เราอยากจะเรียนด้วยวิธีการแบบใด ?
เราอยากให้ครูแบบไหนเป็นคนสอน ?"

[ข้อมูลจาก http://www.bbl4kid.org]

เมื่อรู้ดังนี้ ทางแผนงานการพัฒนาปฐมวัย จึงจัดอบรม สร้างสื่อ นวัตกรรมการเรียนการสอน ทำสถานีวิทยุ (ที่นี่...สถานีของหนู FM105 จ-ศ 6:00-7:00 อ่านสคริปต์และฟังรายการย้อนหลัง ที่นี่)

ช่วงนี้ครบรอบหนึ่งปีของแผนงานการพัฒนาเด็กปฐมวัย ทางทีมงานเขาเลยมอบของขวัญวันเกิด (--วันเกิดตัวเองแต่ให้ผู้อื่น มีความสุขใจดีนะ) เป็นชุดสื่อ "หนังสือนิทานภาพเพลง ร้อง เต้น เล่น อ่าน สร้างสรรค์จินตนาการสู่ภาษาชุด 1" ประกอบด้วยหนังสือนิทานภาพ 10 เล่ม+CDเพลง 10 เพลง ที่สำคัญมีคู่มือด้วย คู่มือจะบอกว่านิทานหรือเพลงนั้นๆ เน้นให้เด็กเรียนรู้อะไรอย่างไร หรือพ่อแม่ควรทำกิจกรรมประกอบ ซึ่งหาซื้อไม่ได้นะครับ เพราะเขาแจกฟรี ลองชมภาพ ฟังเพลง จาก นิทานภาพเพลง "พระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง"
ซึ่งเรียบเรียงดนตรีใหม่โดย คุณพีรสันติ จวบสมัย (ผู้ก่อตั้งวงดนตรี ดิ อินโนเซ้นท์) และขับร้องโดย เอ๋XYZ กับ น้องปรัชญ์อมร จวบสมัย ได้ที่นี่ครับ แล้วจะรู้ว่ามีอะไรมากมายซ่อนอยู่ในนิทานภาพเพลงนี้

อยากได้แล้วสิครับ เชิญสมัคร สมาชิกเว็ปไซต์ http://www.bbl4kid.org แล้วร่วมกิจกรรมแบ่งปัน เรื่องราว หรือภาพถ่ายที่เกี่ยวข้องกับการเรียนรู้ปฐมวัย ได้เลยครับ แล้ววันอาทิตย์ที่ 19 นี้ ไปพบกันในงาน "ขบวนการคนตัวเล็ก" ที่ FM105 อาคารเอนกประสงค์ สถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย กรมประชาสัมพันธ์ ถ.วิภาวดีรังสิต และเพื่อสำรองที่นั่งยืนยันไปรับ CD แน่นอน โทรศัพท์ไปที่ 086-061-9555 คุยกับ ย่านิต (จากรายการสโมสรผึ้งน้อย) ได้เลยครับ

#....โดนจับเรียงคิว น่าสงสารจริง ๆ ...#

2010-05-26T07:30:00.012+07:00

สวัสดีค่ะพี่น้อง ชาวชุมชนจิต-ใจ-ดี ที่รักทุกท่าน

ห่างหายไปนาน กับเหตุการณ์บ้านเมืองที่เปลี่ยนแปลงไป (เกี่ยวกันไหมนี่..อิ อิ) ซึ่งช่วงนี้ก็คงกำลังฟื้นฟูเข้าสู่ภาวะสงบอย่างปกตินะคะ หวังว่าเหตุการณ์ร้าย ๆ คงจะไม่หวนกลับมาอีก เพราะอย่างไรก็ตาม เราทุกคนก็คนไทยด้วยกัน รักกันไว้ดีกว่า เนาะ...

วันนี้มีภาพน่ารัก ๆ มาฝากค่ะ หวังว่าคงจะเรียกรอยยิ้มจากทุกท่านได้ไม่มากก็น้อย...

ทำจิตใจให้ผ่องใจ คิดดี ทำดี และมีความสุขทุกวันนะคะ....^_^

เรื่องราว Fw : mail จากเพื่อนรักคนหนึ่ง ขอบคุณจ้า..!!!

แค่รูป ...บางครั้งก็ไม่ต้องเอ่ยถ้อยคำใด ๆ ...สุดซึ่ง ๆ

2010-04-14T08:56:00.022+07:00

....สุขสันต์วันสงกรานต์ค่ะ

ขอให้มวลมิตรทุกท่าน มีความสุขมากมาย มีสุขภาพกายและใจแข็งแรง โรคภัยไม่เบียดเบียน ขอให้ร่ำรวยตลอดไปค่ะ...

......................<<<........>>>.....................^_^

$100 แรกจาก Google -- ขอเชิญอนุโมทนาบุญ

2010-04-06T00:43:00.005+07:00

ชุมชนจิตใจดี แห่งนี้ได้ดำเนินการมากว่าสามปีแล้ว มีนักเขียนหลายท่านแวะเวียนมาแบ่งปันเรื่องราวดีๆ ให้เพื่อนสมาชิก

นอกจาก ที่ชุมชนจิตใจดีแล้ว ผมเองก็ทำเวป บล๊อก และบริการข่าวสารอีกหลายที่ เช่น ที่ http://paipibat.blogspot.com http://twitter.com/paipibat http://paskorn.blogspot.com http://lets-listen-song.blogspot.com/ ซึ่งหลายๆ ท่านคงได้มีโอกาส เข้าไปเยี่ยมชมบ้างแล้ว ซึ่งแต่ละที่ผมก็ได้ใช้บริการ โฆษณาจากGoogle (Adsense) ทุกครั้งที่ผู้เยี่ยมชมคลิ๊กดูโฆษณาในหน้าเวป Google ก็จะให้ค่าโฆษณาสำหรับแต่ละคลิ๊ก (ประมาณ 1 cent) จากการเก็บเล็กผสมน้อย จนถึงวันนี้ เงินค่าโฆษณาเกิน $100 (ประมาณ สามพันห้าร้อยบาท) และได้ส่งเช็คมาให้ ก็ตามที่คุยกับทุกท่านไว้ ว่าเราจะทำบุญร่วมกันผมจึงนำเงินจำนวนนี้ไปทำบุญ ที่วัดบอสตั้นพุทธวราราม ( http://www.watboston.org/ )

วัดไทยแห่งนี้ตั้งอยู่ในชานเมืองของบอสตั้น เป็นศูนย์รวมของชาวไทยในการทำกิจกรรมทางศาสนา สอนหนังสือไทย,ดนตรี,มารยาทแบบไทยให้กับลูกหลานคนไทยที่เติบโตที่นี่ จากเดิมอาคารวัดเป็นบ้านหลังเล็กๆ คับแคบ ชาวไทยที่นี่จึงได้ขยับขยายสถานที่ สร้างอุโบสถ-ศาลาเอนกประสงค์

รูปอาคารเดิม

อุโบสถ-ศาลาอเนกประสงค์หลังใหม่ (รวมภาพการก่อสร้าง)

ซึ่งการก่อสร้าง นี้ต้องใช้เงินจำนวนมาก ปัจจุบันทางวัดต้องเสียค่าใช้จ่าย ผ่อนกู้ (ค่าผ่อน $14,000 /month) ค่าน้ำ+ค่าไฟ อีกจำนวนมาก ซึ่งเป็นภาระที่หนักพอสมควรสำหรับวัดไทยในต่างแดนเช่นนี้

ชุมชนจิตใจดี ทำบุญสร้างวัด

ชุมชนจิตใจดี จึงได้ถวายเงิน จำนวน $99.99 ช่วยค่าใช้จ่ายทางวัด ก็ขอเชิญสมาชิกชุมชนจิตใจดีทุกท่านอนุโมทนาบุญด้วยครับ และขอบคุณนักเขียน และสมาชิกทุกท่านที่ได้ร่วมเป็นส่วนหนึ่งในการช่วยเหลือวัดไทยในต่างแดนในครั้งนี้

ในอุโบสถ-ศาลาอเนกประสงค์

สอนแกะสลัก

อาหารไทยที่วัด (ที่บอสตั้น, นอกวัดหากินยากมาก)

สอนภาษาไทยทั้งระดับพื้นฐานและระดับสูง / สอนดนตรีไทย

น้องไอดิน (Aiden) อายุ 6 เดือนที่วัด

แก๊งมิรูโม่ : เรื่องจริงที่ควรอ่าน

2010-03-15T20:24:00.007+07:00

คุณรู้จักแก๊งมิรูโม่แล้วหรือยัง ถ้ายัง เรื่องจริงที่ควรอ่านครับผม.....

ณ ชุมชนที่เงียบสงบ ต. อินทร์บุรี จ. สิงห์บุรี มีกลุ่มวัยรุ่นกลุ่มหนึ่ง ซึ่งเป็นที่รู้จักของคนในหมู่บ้านเป็นอย่างดี ที่สำคัญว่ากันว่า หัวหน้าของกลุ่ม - แก๊งนี้มีอายุเพียงแค่ 13 ปี แต่กลับมีลูกสมุนคอยหนุนหลังถึง 10 กว่าคน โดยสมุนตัวเปี๊ยกสุดจะถูกเรียกขานว่า " เด็กปากยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม"

กิจวัตรของสมาชิกในแก๊ง สร้างความฮือฮาให้แก่บรรดาผู้ใหญ่ในชุมชนเสมอ แต่มิใช่การซิ่งมอเตอร์ไซค์ การชกต่อย หรือการเสพยา แต่เป็นภารกิจเพื่อสังคมง่ายๆ อย่าง การเก็บขยะ ถางหญ้า กวาดลานวัด ขัดห้องน้ำ

เด็กๆ กลุ่มนี้เขาเรียกตัวเองว่า " มิรูโม่...มาเฟียแห่งความดี"

มิรูโม่ : แก๊งนี้มีที่มา " น้องตั้ม" ด.ช.สุรชัย จิตตั่ง นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2/1 โรงเรียนศรีวินิตวิทยาคม หัวหน้าแก๊งมิรูโม่ บอกว่ามีสมาชิกทั้งหมด 14 ชีวิต ซึ่งสมาชิกในแก๊งล้วนแล้วแต่เป็นเพื่อนๆ และลูกพี่ลูกน้องของน้องตั้มทั้งสิ้น แก๊งนี้เป็นที่รวมของสมาชิกวัยละอ่อน ตั้งแต่รุ่นดูดขวดนม 2 ขวบครึ่ง ไปจนถึง 13 ปี ซึ่งที่มาในการก่อตั้งแก๊งนั้น ....

น้องตั้มเล่าให้ฟังว่าพวกเขาได้แรงบันดาลใจมาจากภาพยนตร์เรื่องอนุบาลเด็กโข่ง "คือวัดนี้มีพระอยู่รูปเดียว ทุกวันผมก็จะเห็นหลวงตา (พระระพิน กิตฺติโก เจ้าอาวาสวัดโพธิ์ทอง จ.สิงห์บุรี) กวาดลานวัดอยู่คนเดียว แดดก็ร้อน ผมสงสารว่าท่านคงเหนื่อยมาก ผมเลยเข้าไปช่วย แล้วก็มีเพื่อนๆ อีกหลายคนตามไปช่วยด้วย เราก็เลยปรึกษากันและตั้งแก๊งขึ้นมาครับ คือความคิดในการตั้งแก๊งเนี่ยเกิดมาจากการที่เราไปดูหนังเรื่องอนุบาลเด็กโข่ง ซึ่งเป็นเรื่องของเด็กอนุบาลที่รวมตัวกันตั้งแก๊งของตัวเองขึ้นมา มันก็คล้ายๆ กับพวกเราเหมือนกัน เพราะปกติเราจะขี่จักรยานไปโรงเรียนพร้อมกัน บางทีก็ชวนกันไปขี่จักรยานเล่น แต่ในหนังเขาเป็นแก๊งอันธพาล หัวหน้าแก๊งแต่ละแก๊งพยายามขยายอิทธิพล มีการยกพวกตีกัน เหมือนพวกมาเฟีย แต่แก๊งเราไม่ใช่แบบนั้นครับ เราเป็นแก๊งที่รวมตัวกันทำความดี "

โดยปกติตอนเย็นหลังเลิกเรียน พวกเราก็จะมาช่วยหลวงตากวาดลานวัดกันทุกวัน เห็นใบไม้มันรกน่ะครับ แล้วก็ช่วยเก็บขยะ ถางหญ้า ล้างห้องน้ำ มันก็เหนื่อยเหมือนกัน แต่เราทำไปเรื่อยๆ เหนื่อยก็พัก ช่วยกันหลายๆ คนเดี๋ยวก็เสร็จ นอกจากนั้นตอนเช้าผมกับเพื่อนอีก 2 คนก็จะไปช่วยหลวงตาถือของตอนออกบิณฑบาต เสร็จแล้วถึงจะกลับมาอาบน้ำไปโรงเรียน จริงๆ พวกเราก็ชอบเล่นสนุกกันนะครับ แต่จะช่วยหลวงตาทำงานให้เสร็จแล้วค่อยไปเล่น คือหลวงตาท่านใจดี ไปช่วยท่าน ท่านก็ให้ขนมพวกเรากินทุกวัน พ่อแม่เห็นพวกผมไปช่วยหลวงตาที่วัดเขาก็บอกว่าดีแล้ว ได้บุญ คุณครูที่โรงเรียนก็บอกว่าดีให้ทำต่อไปเรื่อยๆ ผมก็ภูมิใจที่ได้ช่วยวัด ทำให้วัดไม่รก แล้วก็ได้บุญด้วย ดีกว่าไปเล่นเกมตามร้านเน็ต เล่นแล้วก็ติด เสียการเรียน เปลืองเงินด้วย

หลวงตาระพิน กิตฺติโก เจ้าอาวาสวัดโพธิ์ทอง เมตตาให้ข้อมูลว่า ทั้งวัดก็มีอาตมาอยู่รูปเดียว อยู่ได้สักพักเด็กๆ พวกนี้เขาก็มาช่วยทำความสะอาดวัด เขาบอกว่าสงสารหลวงตา (ยิ้ม)

ใบไม้มันร่วงเยอะ เช้าๆ อาตมาไปบิณฑบาตเด็กๆ ก็จะมาช่วย มากันตั้งแต่ตีห้าเลย เขาก็ขี่รถซาเล้งพาอาตมาไปที่ตลาด พอถึงตลาดก็เดินบิณฑบาตไปเรื่อยๆ เด็กเขาก็ถือกระป๋องเดินตาม เดินกันเป็นกิโลๆ เลย เขาก็สนุกกันตามประสาเด็กๆ กลับมาถึงวัด อาหารที่เหลือจากอาตมาพิจารณาแล้วก็จะแจกจ่ายให้เด็กๆ ไป อาตมาว่าก็ดีนะ เด็กๆ มาทำความดีกัน ช่วยพระช่วยวัด มันหายากนะสมัยนี้

เรื่องราวจาก Fw - mail จ้า...!!! ยิ้ม ยิ้ม ยิ้ม.....^_^

คำคมวันนี้ ....คิดดี ทำดี พูดดี ....ชีวีสดใส

...............<<<....>>>..................

พระพุทธรูปที่ใหญ่ที่สุดในโลก

2010-03-13T21:55:00.015+07:00

สวัสดีค่ะ

วันนี้วันพระ....

ฝากรูปพระพุทธรูปที่ใหญ่ที่สุดในโลกมาให้ชมค่ะ...

เพื่อจะได้ทำจิตใจให้สงบ และผ่อนคลาย จากการเมืองไทยวันนี้นะคะ

พระพุทธรูปที่ใหญ่ที่สุดในโลก วัดม่วง อ. วิเศษไชยชาญ จ. อ่างทอง

ขอบคุณภาพสวย ๆ จาก Fw mail ...จ้า

ขอให้ทุกท่านมีความสุขทุกวันนะคะ...^_^

...........<<<...>>>>....................

เต็มหรือยัง? (หลักคิดการบริหารความสุขให้ชีวิต)

2010-02-28T11:10:00.002+07:00

ไม่แน่ใจว่าเพื่อน ๆ ได้อ่าน forward mail นี้รึยังนะคะ แต่บีมอ่านแล้วประทับใจมาก เลยอยากนำมาแบ่งปันกัน

เริ่มกันเลยนะคะ....

ชายหนุ่มคนหนึ่งได้รับเชิญจากมหาวิทยาลัยเอกชน เพื่อให้เป็นวิทยากรพิเศษ สอนวิชาปรัชญาให้กับนักศึกษาปริญญาโท

เขาเตรียมการสอนอยู่หลายวัน จึงตัดสินใจจะสอนนักศึกษาเหล่านั้นด้วยแบบฝึกหัดง่าย ๆ แต่แฝงไว้ด้วยข้อคิด

เขาเดินเข้าห้องเรียนมาพร้อมด้วยของสองสามอย่างบรรจุอยู่ในกระเป๋าคู่ใจ เมื่อได้เวลาเรียน เขาหยิบเหยือกแก้วขนาดใหญ่ขึ้นมา แล้วใส่ลูกเทนนิสลงไปจนเต็ม 'พวกคุณคิดว่าเหยือกเต็มหรือยัง?' เขาหันไปถามนักศึกษาปริญญาโท แต่ละคนมีสีหน้าตาครุ่นคิดว่าอาจารย์หนุ่มคนนี้จะมาไม้ไหนก่อนจะตอบพร้อมกัน

'เต็มแล้ว...' เขายิ้มไม่พูดอะไรต่อหันไปเปิดกระเป๋าเอกสารคู่ใจ

หยิบกระป๋องใส่กรวดออกมา แล้วเทกรวดเม็ดเล็ก ๆ จำนวนมากลงไปในเหยือกพร้อมกับเขย่าเหยือกเบา ๆ
กรวดเลื่อนไหลลงไปอยู่ระหว่างลูกเทนนิสอัดจนแน่นเหยือก เขาหันไปถามนักศึกษาอีก 'เหยือกเต็มรึยัง?'
นักศึกษามองดูอยู่พักหนึ่งก่อนจะหันมาตอบ 'เต็มแล้ว...'

เขายังยิ้มเช่นเดิม หันไปเปิดกระเป๋าหยิบเอาถุงทรายใบย่อมขึ้นมา และเททราย จำนวนไม่น้อยใส่ลงไปในเหยือก

เม็ดทรายไหลลงไปตามช่องว่างระหว่างกรวดกับลูกเทนนิสได้อย่างง่ายดาย เขาเทจนทรายหมดถุง เขย่าเหยือกจนเม็ดทรายอัดแน่นจนแทบล้นเหยือก

เขาหันไปถามนักศึกษาอีกครั้ง 'เหยือกเต็มรึยัง?'

เพื่อป้องกันการหน้าแตกนักศึกษาปริญญาโทเหล่านั้นหันมามองหน้ากัน ปรึกษา
กันอยู่นาน

หลายคนเดินก้าวเข้ามาก้ม ๆ เงย ๆ มองเหยือกตรงหน้าอาจารย์หนุ่มอยู่หลายครั้ง

มีการปรึกษาหารือกันเสียงดังไปทั้งห้องเรียน

จวบจนเวลาผ่านไปเกือบห้านาที หัวหน้ากลุ่มนักศึกษาจึงเป็นตัวแทน เดินเข้ามาตอบอย่างหนักแน่น

'คราวนี้แต็มแน่นอนครับอาจารย์'
แน่ใจนะ'

'แน่ซะยิ่งกว่าแน่อีกครับ'

คราวนี้เขาหยิบน้ำอัดลมสองกระป๋องออกมาจากใต้โต๊ะ แล้วเทใส่เหยือกโดยไม่ รีรอ ไม่นานน้ำอัดลมก็ซึมผ่านทรายลงไปจนหมด

ทั้งชั้นเรียนหัวเราะฮือฮากันยกใหญ่ เขาหัวเราะอย่างอารมณ์ดี

'ไหนพวกคุณบอกว่าเหยือกเต็มแน่ ๆ ไง' เขาพูดพลางยกเหยือกขึ้น

'ผมอยากให้พวกคุณจำบทเรียนวันนี้ไว้ เหยือกใบนี้ก็เหมือนกับชีวิตคนเรา
ลูกเทนนิสเปรียบเหมือนเป็นเรื่องสำคัญที่สุดในชีวิต เช่น ครอบครัว คู่ชีวิต การเรียน
สุขภาพ ลูก และเพื่อน

สิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องที่คุณต้องสนใจจริงจัง สูญเสียไปไม่ได้

เม็ดกรวดเหมือนสิ่งสำคัญรองลงมา เช่น งาน บ้าน รถยนต์

ทรายก็คือเรื่องอื่น ๆ ที่เหลือเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่เราจำเป็นต้องทำ แต่เรามักจะ
หมกมุ่นอยู่กับเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ เหล่านี้

เหยือกนี้เปรียบกับชีวิตของคุณ ถ้าคุณใส่ทรายลงไปก่อน คุณจะมัวหมกมุ่นอยู่
กับเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ อยู่ตลอดเวลา

ชีวิตเต็มแล้ว....เต็มจนไม่มีที่เหลือให้ใส่กรวด ไม่มีที่เหลือใส่ให้ลูกเทนนิส
แน่นอน'

ชีวิตของคนเราทุกคน ถ้าเราใช้เวลาและปล่อยให้เวลาหมดไปกับเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ
เราจะไม่มีที่ว่างในชีวิตไว้สำหรับเรื่องที่สำคัญกว่า

เพราะฉะนั้นในแต่ละวันของชีวิต เราต้องให้ความสนใจกับเรื่องทีทำให้ตัวเราและ
ครอบครัวมีความสุข

ใช้ชีวิตเล่นกับลูก ๆ หาเวลาไปตรวจร่างกาย พาคู่ชีวิตกับลูกไปพักผ่อนใน วันหยุด พากันออกกำลังกาย
เล่นกีฬาร่วมกันสักชั่วโมงสองชั่วโมง เพื่อสุขภาพและความสัมพันธ์ที่ดีในชีวิต

เราต้องดูแลลูกเทนนิสของเราก่อนเรื่องอื่นทั้งหมด หลังจากนั้นถ้ามีเวลาเหลือเราจึงเอามา
สนใจกับสิ่งแวดล้อมที่อยู่รอบ ๆ ตัวเรา

นักศึกษาคนหนึ่งยกมือขึ้นถาม 'แล้วน้ำที่อาจารย์เทใส่ลงไปล่ะครับ หมายถึง
อะไร?'

เขายิ้มพร้อมกับบอกว่า 'การที่ใส่น้ำลงไปเพราะอยากให้เห็นว่า
ไม่ว่าชีวิตของเราจะวุ่นวายสับสนเพียงใด ในความสับสนและวุ่นวายเหล่านั้นคุณ
ยังมีที่ว่างสำหรับการแบ่งปันน้ำใจให้กันเสมอ....'

คำคมวันนี้..!!...???...(ต่อจากเมื่อเช้า...)

2010-02-25T14:39:00.018+07:00

เมื่อเช้า นำคำคม จากประตูห้องพักในรีสอร์ทราชาวดี ที่เกาะล้าน มาฝาก เป็นสิ่งเตือนใจสำหรับ ตัวเอง และผองเพื่อนนะคะ

ยังมีคำคมที่น่าสนใจ อีกหลายบานประตู

บ่ายนี้จึงอยากนำมาเล่าต่อเนื่องจนจบ หวังว่าเจ้าของรีสอร์ทคงไม่ว่ากระไรนะคะ

...หากคำคม ดังกล่าว จะช่วยให้ใครบางคน หรือหลายคนเห็นช่องทาง ในการดำรงชีวิตที่ดีต่อไปได้อย่างมีความสุข

ขอชื่นชม ไอเดียบรรเจิด ของเจ้าของรีสอร์ทแห่งนี้ มาก ๆ ...และ

ขอบคุณมากค่ะ ...^_^

รีสอร์ทที่นี่..สวยอย่างมีคุณค่าจริง ๆ ค่ะ

ขอท่านทั้งหลายผู้ใฝ่ในธรรมจงถึงพร้อมด้วย ธรรม 4 ประการนี้เทอญ

สัทธาสัมปทา...ความถึงพร้อมด้วยศรัทธา

สีลสัมปทา......ความถึงพร้อมด้วยศีล

จาคสัมปทา.....ความถึงพร้อมด้วยการบริจาค

ปัญญาสัมปทา..ความถึงพร้อมด้วยปัญญา

........<<<<<<.........>>>>>>>..............

สีตะวัน......^_^

ขอบคุณเรื่องราวดี ๆ จาก FW mail เพื่อน mohtig tor. 8 จ้า ...า ..า.. า.. า.. า

คำคมวันนี้....

2010-02-25T12:24:00.002+07:00

สวัสดีค่ะ พี่น้องผองเพื่อน ชาวชุมชนจิต-ใจ-ดี ที่รักทุกท่าน

ห่างหายไปนานเลยค่ะ ด้วยภาระงานและหน้าที่ ...อิ อิ เหตุผล(ข้ออ้าง)ที่คลาสสิกอีกแล้ว... หุ หุ

เพื่อเป็นกำลังใจ สร้างเสริมความคิด และจิตใจดี วันนี้จึงมีคำคมน่ารัก ๆ มาฝากค่ะ

มีเพื่อนที่รักไปเที่ยวที่เกาะล้าน เห็นรีสอร์ทสวยน่ารักแห่งหนึ่ง และชอบความคิดดีของเจ้าของรีสอร์ทมาก ๆ จึงเก็บภาพมาฝาก สีตะวันก็อยากนำมาเล่าต่อสู่กันฟังนะคะ

ที่หน้าห้องพักทุกห้อง จะมีคำคม ติดไว้ให้อ่าน น่ารัก ๆ เช่นนี้ค่ะ..

รีสอร์ทที่นี่..สวยอย่างมีคุณค่า จริงๆค่ะ
ขอท่านทั้งหลายผู้ใฝ่ในธรรมจงถึงพร้อมด้วย ธรรม 4 ประการนี้เทอญ

สัทธาสัมปทา...ความถึงพร้อมด้วย ศรัทธา

สีลสัมปทา......ความถึงพร้อมด้วยศีล

จาคสัมปทา.....ความถึงพร้อมด้วยการบ ริจาค

ปัญญาสัมปทา..ความถึงพร้อมด้วยปัญญา

สิ่งที่ได้เรียนรู้จาก "การเข้าทรง"

2010-01-10T13:42:00.003+07:00

สวัสดีค่ะ

หลังจากห่างหายจากการเขียนบล็อกที่นี่ไปนานเลย

แต่วันนี้ได้ไปเรียนรู้บทเรียนใหม่จากการเข้าทรง

และคิดว่าน่าจะเป็นสิ่งที่ดีที่จะได้เอามาแบ่งปันให้กับเพื่อน ๆ ที่นี่ค่ะ

ตามประเพณีของคนไทย

เมื่อมีผู้ตายครบ 100 วัน เราก็จะมีการทำบุญใช่มั้ยคะ

ของทางเหนือก็เช่นกัน

ก่อนที่จะทำบุญร้อยวัน

วันนี้เราได้ไปเข้าทรงเพื่อดูว่าคุณยายต้องการอะไรบ้างจะได้ทำไปให้ค่ะ

เป็นครั้งแรกที่บีมได้ไปที่นี่...

บ้านบีมอยู่ อ.พาน จ.เชียงราย

ตำบลที่อยู่ก็ไกลจากที่เข้าทรงพอสมควร

ใช้เวลาประมาณ 20 นาทีไปถึงที่นั่นโดยรถยนต์ค่ะ

ถึงเป็นรายแรกเลย...

ไม่มีอะไรน่ากลัวค่ะ

ร่างทรงเป็นเจ้าของบ้านผู้หญิงที่ออกมาต้อนรับเรานั่นล่ะค่ะ เค้าเป็นญาติของญาติกันอีกที

เค้าจะปลูกเรือนเข้าทรงไว้ข้าง ๆ บ้านค่ะ

เรื่องรายละเอียดคงข้ามไปนะคะ บีมขอกล่าวถึงเฉพาะสิ่งได้ที่ได้เรียนรู้จากตรงนี้ดีกว่านะคะ

อย่างแรกก็คือ สิ่งที่เห็นและสัมผัสวันนี้ เป็นสิ่งที่ตอกย้ำว่า ภพภูมิอื่นนั้นมีจริง จิตวิญญาณนั้นมีจริง

บางที จิตที่ออกจากร่างอาจจะเป็นขันธ์ 4 ที่ขาดร่างกายอันเป็นธาตุดิน น้ำ ลม ไฟ ไปเท่านั้นเอง

มีความจำ มีความคิด มีจิตวิญญาณ มีความรู้สึก (รึเปล่า?)

ซึ่งการที่ร่างทรงแสดงออกมาได้เหมือนกับบุคคลผู้นั้นในยามมีชีวิตอยู่นั้น

แสดงถึง การปรุงแต่งจิต ความคิด การเรียนรู้ของเค้าในภพภูมินั้น ๆ

คนเราเมื่อจากภพมนุษย์ไปแล้ว

เมื่อไปอยู่ภพอื่น ก็สามารถเรียนรู้อะไรเพิ่มเติมได้เช่นกัน

ขอยกตัวอย่างที่เห็นชัด ๆ นะคะ

แต่ก่อนคุณยายของบีม ชอบเล่นหวยมาก ๆ

แต่เมื่อเช้า มีคนขอหวย ยายกลับบอกว่า

"ให้ไม่ได้ มันผิดศีล"

บีมฟังแล้วประทับใจมาก...

แสดงว่าจิตตอนเสียนั้น ท่านได้ไปจุติอยู่ภพภูมิที่ดี

คงจะได้ไปเจออะไรดี ๆ เป็นแน่แท้

นอกจากนี้ เราถามท่านว่า ท่านห่วงหรือต้องการอะไรมั้ย

ท่านบอกว่าอะไรรู้มั้ยคะ

ต้องการอาหารเจ

ต้องการชุดขาวใหม่ที่ใส่ไปทำบุญที่วัด

และต้องการขรัวเงิน ขรัวทอง (บีมไม่รู้จักค่ะอันนี้) เพื่อไปรับทานที่เราเคยถวายไปให้

แต่ก่อนนี้ ท่านจะชอบเงินมาก ๆ

ชอบเอาไปเก็บไว้..

แต่เมื่อเช้า...

ท่านบอกว่า เงินไม่ต้องการ ขออาหารเจ ชุดขาวก็พอ

เจ็บคอ เจ็บขา

แต่ไม่เอายารักษาโรค เพราะกินก็ไม่หาย

ขออาหารเจ กับ ชุดขาว

อ้อ..ขอรถจักรยานด้วยนะคะ

แต่ท่านก็ยังมีห่วงของบ้าง

และเมื่อเราให้เค้าชี้ตัวเองในรูปถ่าย ก็ชี้ได้ถูกต้องเลย

เมื่อให้เลือกเสื้อผ้า ท่านก็เลือกได้ถูกต้อง (ทั้งที่ร่างทรงไม่เคยเห็นยาย)

ท่านจะเอาเสื้อผ้าที่เราใส่ของหลายคนไว้ในกองเดียวกันค่ะ

ท่านจะดม ๆ และบอกได้ถูกต้องเลยว่าอันไหนของท่าน

คือ ทุกอย่างเป๊ะ ๆ

ตอนท่านไม่สบาย และบีมไปเปลี่ยนเสื้อผ้าให้

บีมก็จะถามตลอดว่า ยายจะใส่ตัวไหน เลือกเลย

ท่านจะมองไปราวและชี้เอาค่ะ

เลือกเสื้อสูทสีขาวทุกครั้ง

และวันนี้ก็เช่นกัน

ท่านเห็นเสื้อสีขาวตัวนึง ก็รีบหยิบออกมาดม ๆ ดู

ก็บอกว่านี่ไม่ใช่นี่ ไม่ได้เอาเสื้อขาวมาให้เค้าเหรอ

แต่สุดท้ายก็เจอค่ะ ท่านดีใจมาก ก็เอาไปใส่เลย บอกว่าหนาว

อากัปกิริยาทุกอย่างไม่มีผิดเพี้ยน

เพราะบีมได้มีโอกาสดูแลท่านตั้งแต่ท่านยังไม่นอนบนเตียง

เห็นมาตลอด...และไม่รู้สึกเลยว่านี่คือร่างทรง

นี่่คือจิตของยายของบีมจริง ๆ

สิ่งที่บีมได้เรียนรู้โดยสรุปก็คือ

เงินทองไม่มีค่ามีราคาเลยในโลกอื่นที่ไม่ใช่โลกมนุษย์

การกำหนดจิตที่ลมหายใจสุดท้ายหรือคุณภาพของจิตที่ลมหายใจสุดท้ายเป็นสิ่งกำหนดภพภูมิใหม่จริง ๆ

การที่จิตใต้สำนึกหรือจิตของเรายึดติดกับอะไร มันก็จะติดเป็นสันดานของเราทุกชาติไป

ดังนั้น เราควรหัดปล่อยวาง อย่ายึดติดกับอะไร

เพราะไม่มีอะไรเป็นของเราจริง ๆ

มีแต่การปรุงแต่ง..ทั้งนั้น..

จริง ๆ แล้ว การที่ท่านจำเราได้...

ก็เพราะมี "ความจำ" นั่นเอง

ความจำ และ การปรุงแต่งนี้ หรือแม้แต่เวรกรรมต่าง ๆ ...

ก็คงเป็นตัวตัดสินว่าเราจะไปอยู่จุดไหนในอนาคตจริง ๆ นั่นล่ะค่ะ

วันนี้ได้มั่นใจเพิ่มขึ้น

ว่าโลกหลังความตาย

อย่างน้อย ถ้าเราฝึกตัวเองให้คิดถึงแต่สิ่งที่ดี อยู่ในศีล

เหล่านี้ เป็นเสบียงให้เราได้ไปต่อในที่ดี ๆ ในโลกอื่นจริง ๆ ด้วย

จบเท่านี้ก่อนนะคะ ^^

ขอบคุณค่ะ

คราบขาว ๆ จากผลองุ่นเกิดจากอะไร ??

2010-01-05T21:34:00.016+07:00

สวัสดีปีใหม่ค่า..า.

ศุภฤกษ์เบิกดิถีคราปีใหม่

อวยพรชัยทุกท่านจงสุขี

ประสบสุขทุกทิวาทุกราตรี

ตลอดปี 2-5-5-3 ..เทอญ

เมื่อวานได้รับ Fw mail จาก mohtig เพื่อน จาก PCU ท. 8 ...ซึ่งก่อนหน้าก็ได้รับจาก เพื่อนอ้อ รพ. สกล แล้ว ซึ่งหลาย ๆ ท่านก็อาจจะได้รับ Fw นี้เช่นกันเนาะ... แต่เมื่อพิจารณาแล้ว มองว่าเป็นเรื่องการดูแลสุขภาพและเป็นสิ่งใกล้ตัว จึง อยากแบ่งปันเรื่องนี้ในวงกว้าง เพื่อเป็นการดูแลสุขภาพของเราให้ปลอดภัยจากสารพิษต่าง ๆ ในชีวิตประจำวันนะคะ

เชิญติดตาม ค่ะ...^_^

ลองทำดูนะคะ เพื่อความปลอดภัยของสุขภาพของท่านในระยะยาว

ขอให้ทุกท่านมีสุขภาพดีไปนาน ๆ ค่ะ...^_^

ขอบคุณเพื่อนรักทั้งสองคนมาก ๆ จ้า..!! ที่ทำให้มีเรื่องโพสต์ใน จิต-ใจ-ดี....อิ อิ

ปฏิทินวันพระ ๒๕๕๓

2010-01-01T12:40:00.000+07:00

ปฏิทินวันพระ 2553 บน Google ครับ

ปฏิทินวันพระ นี้อ้างอิงจาก ปฏิทินสำคัญทางพระพุทธศาสนา สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ
Download PDF

สวัสดีปีใหม่ ด้วยเรื่องดี ๆ จากปลาทู

2009-12-25T16:39:00.007+07:00

แพทย์เผยกิน "ปลาทู 2 ตัว" ชะลอ "ความแก่" ปลอดโรครุมเร้า เรื่องเร่งด่วนที่ไม่ควรมองข้าม*

แพทย์เชี่ยวชาญอายุรวัฒน์นานาชาติแนะ 3 วิธีง่ายๆ ช่วยคนไทยลดสังขารเสื่อมก่อนวัย

* อย่านอนดึก
** เลี่ยงแป้งน้ำตาลคุมน้ำหนัก กินผักใบเขียววันละ 5 กำมือ ปลาทู 2 ตัว มีสารช่วยต้านอนุมูลอิสระ
*** ซิตอัพวันละ 30 ครั้ง ฝึกหายใจลึกช่วยสติดีขึ้นชะลอแก่เร็ว

กรณีนายสำอาง สืบสมาน หัวหน้าโครงการวิจัยสุขภาพ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช (มสธ.) เปิดเผยผลงานวิจัยคนไทยประสบปัญหาภาวะเสื่อมสังขารก่อนวัยอันควร

สาเหตุจากโรคอ้วน ความดันโลหิตสูง เบาหวาน การถูกทำร้ายร่างกายและจิตใจเพิ่มขึ้น รวมทั้งพฤติกรรมในการบริโภคที่เสี่ยง ขณะที่ชายไทยฮิตเป็นโรคความดันโลหิตและโรคตับ ส่วนหญิงเป็นโรคคอพอกและหืดหอบ

ล่าสุดเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม นพ.กฤษดา ศิรามพุช ผู้อำนวยการสถาบันเวชศาสตร์อายุรวัฒน์นานาชาติ (International Anti-Aging Institute: IAAI) กล่าวว่า การเข้าสู่ภาวะเสื่อมสังขารก่อนวัยอันควรกลายเป็นปัญหาเร่งด่วนที่ไม่ควรมองข้าม เพราะจะนำไปสู่สังคมผู้สูงอายุเพิ่มขึ้น มีโรคภัยไข้เจ็บรุมเร้า ส่งผลต่อระบบสาธารณสุขของประเทศ "สาเหตุของภาวะเสื่อมสังขาร แบ่งออกเป็น 2 ปัจจัย คือ

1.ปัจจัยภายใน ที่เกิดจากการสะสมของความเครียด ยิ่งขณะนี้ปัญหาการเมืองรุมเร้าทั้งภายในและภายนอกประเทศ ยิ่งทำให้คนไทยมีภาวะเครียดสูงขึ้น การก้าวสู่ภาวะแก่ก่อนวัยจึงไม่ใช่เรื่องแปลก นอกจากนี้ ปัญหาความเครียด จะพบมากในคนเมืองหลวง โดยเฉพาะกรุงเทพมหานคร (กทม.) เพราะเป็นเมืองที่มีแต่การแข่งขัน มลภาวะสูง และ

2.ปัจจัยภายนอก สภาพแวดล้อม มลภาวะเป็นพิษต่างๆ รวมทั้งพฤติกรรมการบริโภค ที่ส่วนใหญ่นิยมบริโภคอาหารฟาสต์ฟู้ด โดยเฉพาะอาหารจำพวกแป้ง น้ำตาล กาแฟ จะมีสารที่ทำให้แก่สูงหรือที่เรียกว่า สารอนุมูลอิสระ "พฤติกรรมการนอนหลับยังทำให้คนไทยแก่เร็วด้วย เนื่องจากคนส่วนใหญ่นิยมนอนช่วงเวลาเที่ยงคืนเป็นต้นไป ทั้งๆ ที่เวลาที่ควรนอนหลับพักผ่อนมากที่สุด คือ ช่วง 4 ทุ่ม และตื่นนอนตอน 6 โมงเช้า เพราะเป็นช่วงที่ธาตุหนุ่มสาวหรือ โกรท ฮอร์โมน (growth hormone) ซึ่งเป็นฮอร์โมนเกี่ยวกับการเจริญเติบโตจะหลั่งออกมามากที่สุดในช่วงเวลาดังกล่าว แต่หากเรานอนหลับหลังจากนั้นก็จะลดการหลั่งของธาตุหนุ่มสาว สังเกตได้ว่าคนกรุงจะแก่เร็วมากขึ้น เพราะส่วนใหญ่จะนอนดึกๆ กัน แต่หากลองมาปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการนอนเสียใหม่ แค่เพียง 1 สัปดาห์ ก็จะทำให้รู้สึกสดชื่นทันที"

นพ.กฤษดากล่าวว่า สำหรับวิธีชะลอความเสื่อมของสังขารนั้นไม่ยาก ขึ้นอยู่กับการดูแลสุขภาพของตัวเอง โดยใช้วิธีง่ายๆ ที่เรียกว่า 3 H ประกอบด้วย

1.Healthy Weight รู้จักควบคุมน้ำหนัก ไม่ให้อ้วน โดยการเลี่ยงแป้งและน้ำตาล โดยเฉพาะในอาหารจำพวกขนมปัง เค้ก เบเกอรี่ ส่วนน้ำตาล หลายคนหันมาบริโภคสารให้ความหวานแทน ซึ่งสารเหล่านี้ข้อควรระวังคือ ไม่ควรนำมาประกอบอาหาร หรือถูกความร้อนสูงๆ เพราะมีงานวิจัยหลายชิ้นทั้งใน และต่างประเทศระบุว่า เมื่อสารให้ความหวาน ประเภทน้ำตาลเทียมได้รับความร้อนสูงๆ อาจมีความสัมพันธ์กับการเกิดมะเร็งได้ ดังนั้น การจะบริโภคน้ำตาลเทียมควรเลือกสารให้ความหวานที่ผลิตจากธรรมชาติ อาทิ ชะเอมเทศ หรือหญ้าหวาน เป็นต้น "

2.Healthy diet and Lifestyle บริโภคผักใบเขียวโดยควรบริโภคประมาณวันละ 5 กำมือ และปลาทูอีก 2 ตัว อาหารเหล่านี้จะมีสารอาหารที่ช่วยต้านพวกสารแอนตี้ออกซิแดนซ์ หรืออนุมูลอิสระได้ และควรทำควบคู่ไปกับการออกกำลังกาย และ

3.Healthy Mind คือต้องมีกำลังใจที่ดี มีจิตและสมาธิอยู่กับปัจจุบัน โดยให้ฝึกหายใจเข้าลึกๆ ให้ท้องป่อง และกลั้นหายใจสัก 4 วินาที จากนั้นค่อยๆ ผ่อนลมหายใจออกจะช่วยให้มีสติดีขึ้น" นพ.กฤษดากล่าวว่า ที่สำคัญควรรู้จักฝึกการใช้สมอง 2 ซีกอย่างสม่ำเสมอ เพราะการที่ใช้สมองเพียงซีกเดียวจะทำให้เกิดความเสื่อมตามมา หากเราถนัดมือขวาก็แสดงว่า สมองซีกซ้ายเราเด่น เราต้องทำให้สมองซีกขวาเด่นด้วย โดยการฝึกใช้มือซ้าย หรือให้ฝึกการใช้สัมผัสอื่นๆ ที่เราไม่ถนัด นอกจากนี้การที่เรารู้สึกหิวนิดๆ ก็จะทำให้โกรทฮอร์โมนหลั่งออกมามากด้วย เพราะเมื่อร่างกายเริ่มหิวจะสั่งไปที่สมองให้หลั่งสารให้สมองรู้สึกโล่ง จะทำให้รู้สึกสดชื่นขึ้น การที่รู้สึกดีก็จะทำให้จิตใจดีช่วยชะลอความแก่ไปในตัว "ที่สำคัญการออกกำลังกายจะช่วยได้มากในเรื่องนี้ ยิ่งการซิตอัพจะทำให้ร่างกายหลั่งโกรทฮอร์โมนขึ้น เพราะจะทำให้ร่างกายกระชุ่มกระชวย ดังนั้น ในแต่ละวันควรซิตอัพอย่างน้อย 30 ครั้ง"

นพ.กฤษดา กล่าว และว่า ปัจจุบันคนทำงานนิยมดื่มกาแฟกันมาก ทั้งๆ ที่กาแฟเป็นตัวทำลายความอ่อนเยาว์ แต่จะให้เลิกกาแฟคงยาก ดังนั้น ไม่ควรทานกาแฟเกินวันละ 1 แก้ว หรือควรทานกาแฟเพียงวันละ 2 ช้อนชาก็เพียงพอ ที่สำคัญอย่าลืมว่า กาแฟยิ่งร้อนเท่าไหร่ก็จะยิ่งเพิ่มความเข้มข้นให้กับคาเฟอีนซึ่งเป็นตัวอนุมูลอิสระที่สำคัญ

สวัสดีปีใหม่ 2553 ...ขอให้ทุกท่านมีสุขภาพดี ทั้งกายและใจ ตลอดปีและตลอดไปค่ะ...

เรื่องราวดี ๆ จาก FW :

ภาพ จาก : internet

Sand Animation

2009-12-17T12:44:00.000+07:00

ได้รับแนะนำให้ดูจาก FW-mail ครับ
ทีแรกนึกว่า เป็นภาพเคลื่อนไหวของทรายปั้นสนุก ๆ

พอเข้าไปดูโห..... ผิดคาดและเหลือเชื่อ

ลองดูกันครับ

ชีวิตธรรมดา ...ที่ไม่ธรรมดา (พอเพียงอย่างเพียงพอ)

2009-12-13T07:14:00.006+07:00

FW: ปราชญ์เศรษฐีคนที่2 ของ โลก "อ่านแล้วรู้สึกดีมากๆ"

อ่านทีไรก็ชอบทุกทีอย่างพี่เค้าว่า

อยากให้อ่านจริงๆค่ะ

*Muay*

ดีมากครับอยากให้อ่าน
อ่าน และส่งต่อมาแล้วหลายครั้ง แต่มาอ่านทวนทีไรก็ชอบใจทุกที

ชีวิตพอเพียงของมหาเศรษฐีอันดับสองของโลก: วอร์เรน บัพเฟตต์ (Warren Buffet)

มีรายการสัมภาษณ์หนึ่งชั่วโมงของสถานีโทรทัศน์ CNBC สัมภาษณ์ วอร์เรน บัพเฟตต์ มหาเศรษฐีอันดับสองของโลก (รองจากบิล เกตส์) ซึ่งบริจาคเงินให้การกุศลถึง 31 , 000 ล้านดอลล่าร์
(เป็นเงินไทยก็ราวๆ 1,000,000,000,000 อ่านว่า 1 ล้าน ล้านบาท โอ้แม่เจ้า)

ต่อไปนี้คือแง่มุมบางส่วนที่น่าสนใจยิ่งจากชีวิตของเขา :

1) เขาเริ่มซื้อหุ้นครั้งแรกเมื่ออายุ 11 ขวบ และปัจจุบันบอกว่ารู้สึกเสียใจที่เริ่มช้าไป!

2) เขาซื้อไร่เล็กๆ เมื่ออายุ 14 โดยใช้เงินเก็บจากการส่งหนังสือพิมพ์

3) เขายังอาศัยอยู่ในบ้านเล็กหลังเดิมขนาด 3 ห้องนอน กลางเมืองโอมาฮา ที่ซื้อไว้หลังแต่งงานเมื่อ 50 ปีก่อน เขาบอกว่ามีทุกสิ่งที่ต้องการในบ้านหลังนี้ บ้านเขาไม่มีรั้วหรือกำแพงล้อม

4) เขาขับรถไปไหนมาไหนต้วยตนเอง ไม่มีคนขับรถหรือคนคุ้มกัน

5) เขาไม่เคยเดินทางด้วยเครื่องบินส่วนตัว แม้จะเป็นเจ้าของบริษัทขายเครื่องบินส่วนตัวที่ใหญ่ที่สุดในโลก

6) บริษัท เบิร์กไช แฮทะเวย์ ของเขามีบริษัทในเครือ 63 บริษัท เขาเขียนจดหมายถึงซีอีโอของบริษัทเหล่านี้เพียงปีละฉบับเดียว เพื่อให้เป้าหมายประจำปี เขาไม่เคยนัดประชุมหรือโทรคุยกับซีอีโอเหล่านี้เป็นประจำ

7) เขาให้กฎแก่ ซีอีโอ เพียงสองข้อ กฎข้อ 1 อย่าทำให้เงินของผู้ถือหุ้นเสียหาย กฎข้อ 2 อย่าลืมกฎข้อ 1

8 ) เขาไม่สมาคมกับพวกไฮโซ การพักผ่อนเมื่อกลับบ้าน คือทำข้าวโพดคั่วกินและดูโทรทัศน์

9) บิล เกตส์ คนที่รวยที่สุดในโลก เพิ่งพบเขาเป็นครั้งแรกเมื่อห้าปีก่อน บิล เกตส์คิดว่าตนเองไม่มีอะไรเหมือนวอร์เรน บัพเฟตต์เลย จึงให้เวลานัดไว้เพียงครึ่งชั่วโมง แต่เมื่อบิล เกดส์ได้พบบัฟเฟตต์จริงๆ ปรากฏว่าคุยกันนานถึงสิบชั่วโมง และบิล เกตส์กลายเป็นผู้มีศรัทธาในตัววอร์เรน บัพเฟตต์

10) วอร์เรน บัพเฟตต์ ไม่ใช้มือถือ และไม่มีคอมพิวเตอร์บนโต๊ะทำงาน

11) เขาแนะนำเยาวชนคนหนุ่มสาวว่า : ที่สุดของชีวิต คือ มีปัจจัย ๔ อย่างเพียงพอนั่นเอง

มหาเศรษฐีหรือยาจก กินข้าวแล้วก็อิ่ม1มื้อ เท่ากัน

มหาเศรษฐีหรือยาจก มีเสื้อผ้ากี่ชุด ก็ใส่ได้ทีละชุด เท่ากัน

มหาเศรษฐีหรือยาจก มีบ้านหลังใหญ่แค่ไหน พื้นที่ที่ใช้จริงๆ ก็เหมือนกันคือ ห้องนอน ห้องน้ำ ห้องครัว เหมือนกัน

มหาเศรษฐีหรือยาจก จะมียารักษาโรคดีแค่ไหน ยื้อชีวิตไปได้นานเพียงไร สุดท้ายก็ต้องตาย เหมือนกัน

ขอให้ทุกท่านมีความสุขทุกวันนะคะ....^_^

...........##............*O*......##..................

ธรรมะของหลวงปู่ทวด อ่านแล้วส่งต่อเพื่อเป็นธรรมทาน

2009-12-08T12:30:00.000+07:00

จาก FW-mail ครับ

พูดมาก เสียมาก พูดน้อย เสียน้อย ไม่พูด ไม่เสีย นิ่งเสีย โพธิสัตว์

หลวงปู่ทวด

วัดช้างให้ จ.ปัตตานี ท่านเป็นพระมหาเถระที่รู้จักกันทั่วประเทศ ในนาม
" หลวงปู่ทวด เหยียบน้ำทะเลจืด "

คาถาบูชาท่าน คือ นะโม โพธิสัตโต อาคันติมายะ อิติภะคะวา
ชาติกาล 3 มีนาคม พ.ศ. 2125
ชาติภูมิ บ้านเลียบ ต.ดีหลวง อ.สทิงพระ จ.สงขลา
บรรพชา เมื่ออายุได้ 15 ปี
อุปสมบท เมื่ออายุ 20 ปี
มรณภาพ 6 มีนาคม พ.ศ.2225
สิริรวมอายุได้ 99 ปี

คติธรรมคำสอน ของ หลวงปู่ทวด

ธรรมประจำใจ
พูดมาก เสียมาก พูดน้อย เสียน้อย ไม่พูด ไม่เสีย นิ่งเสีย โพธิสัตว์

ละได้ย่อมสงบ
ทุกสิ่งทุกอย่างในโลกนี้ ล้วนแต่เคลื่อนที่ไปสู่ความเป็นอนิจจัง ทุกขัง อนัตตา
ทุกอย่างในโลกนี้ เคลื่อนไปสู่การสลายตัวทั้งสิ้น ไม่ยึด ไม่ทุกข์ ไม่สุข ละได้ย่อมสงบ

สันดาน
" ภูเขาถูกมนุษย์ทำลายลงมาได้ แต่สันดานของคนเราที่นอนนิ่งอยู่ในก้นบึ้ง
ซึ่งไม่เหมือนกันย่อมขัดเกลาให้ดีเหมือนกันได้ยาก

ชีวิตทุกข์
การเกิดมาเป็นมนุษย์ชาติหนึ่ง จะว่าประเสริฐก็ประเสริฐ จะว่าไม่ประเสริฐก็ไม่ประเสริฐ
จะเห็นได้ว่า ตื่นเช้าก็มีความทุกข์เข้าครอบงำ จะต้องล้างหน้า ล้างปาก ล้างฟัน ล้างมือ
เสร็จแล้วจะต้องกินต้องถ่าย นี่คือความทุกข์แห่งกายเนื้อ เมื่อเราจะออกจากบ้าน
ก็จะประสบความทุกข์ในหมู่คณะ ในการงาน ในสัมมาอาชีวะ การเลี้ยงตนชอบ
นี่คือ ความทุกข์ในการแสวงหาปัจจัย

บรรเทาทุกข์
การที่เราจะไม่ต้องทุกข์มากนั้น เราจะต้องรู้ว่า เรานี้จะต้องไม่เอาชีวิตไปฝากสังคม
เราต้องเป็นตัวของเราเองและเราจะต้องวินิจฉัย ในเหตุการณ์ที่จะเข้ามาเกี่ยวข้อง
กับตัวเราว่าส่งใดเราควรทำ สิ่งใดไม่ควรทำ

ยากกว่าการเกิด
ในการที่เราเกิดมา ชีวิตแห่งการเกิดนั้นง่าย แต่ชีวิตแห่งการอยู่นั้นสิยาก
เราจะทำอย่างไรให้อยู่ได้อย่างสุขสบาย

ไม่สิ้นสุด
แม่น้ำทะเล และมหาสมุทร ไม่มีที่สิ้นสุดของน้ำ ฉันใด
กิเลสตัณหาของมนุษย์ก็ย่อมไม่มีที่สิ้นสุด ฉันนั้น

ยึดจึงเดือดร้อน
ทุกวันนี้ เกิดความทุกข์ ความเดือดร้อน ก็เพราะมนุษย์ไปยึดโนน่ ยึดนี่ ยึดพวกยึดพ้อง
ยึดหมู่ยึดคณะ ยึดประเทศเป็นสรณะ โดยไม่คำนึงถึงธรรม สากลจักรวาลโลกมนุษย์นี้
ทุกคนมีกรรมจึงเกิดมาเป็นสัตว์โลก สัตว์โลกทุนคนต้องใช้กรรมตามวาระ ตามกรรม
ถ้าทุกคนยึดถือเป็นอารมณ์ ก็จะเกิดการเข่นฆ่ากัน เกิดการฆ่าฟันกัน
เพราะอารมณ์แห่งการยึดถืออายตนะ ฉะนั้น ต้องพิจารณาให้ถ่องแท้ว่า
สิ่งใดทำแล้ว สัตว์โลกมีความสุข สิ่งนั้นควรทำ นี่คือ หลักความจริงของธรรมะ

อยู่ให้สบาย
ในภาวะแห่งการที่จะอยู่อย่างสบายนั้น เราต้องอยู่กันอย่างไม่ยึด
อยู่กันอย่างไม่ยินดี อยู่กันอย่างไม่ยินร้าย
อยู่กันอย่างพยายามให้จิตวิญญาณของนามธรรมนั้นเหนืออารมณ์
เหนือคำสรรเสริญ เหนือนินทา เหนือความผิดหวัง เหนือความสำเร็จ เหนือรัก เหนือชัง

ธรรมารมณ์
การอยู่อย่างมีธรรมารมณ์คือ การอยู่เหนือความรู้สึกทั้งปวง อยู่อย่างรู้หน้าที่การเป็นคน
และรู้หน้าที่ในการงาน คือรู้ว่าสิ่งที่เราทำนั้น เป็นสิ่งที่เราต้องทำ
ไม่ใช่ทำเพื่อหวังผลตอบแทน เพราะถ้าเราทำงานเพื่อหวังผลตอบแทนต่างๆแล้ว
ถ้าสิ่งต่างๆไม่สัมฤทธิ์ผลตามความหวังนั้น เราย่อมเกิดความโทมนัส เสียใจน้อยใจ เป็นทุกข์

กรรม
ถ้าเรามีชีวิตอยู่อย่างที่ว่า เกิดเพราะกรรม อยู่เพื่อกรรม ทำเพราะกรรม ตายเพราะกรรมแล้ว
ชีวิตการเป็นมนุษย์ย่อมมีความภิรมย์ มีความรื่นเริง

มารยาทของผู้เป็นใหญ่
" ผู้ใหญ่ไม่ใช่อยู่ที่เกิดก่อน ผู้ดีไม่ใช่อยู่ที่เรียนสูง " มารยาทจรรยาของการเป็นผู้ใหญ่
ก็คือต้องสุขุมรอบคอบ และไม่ยึดติดเสียงเป็นหลัก คือ ต้องไม่หวั่นไหวกับคำนินทาและสรรเสริญ

โลกิยะหรือโลกุตระ
คนที่เดินทางโลกุตระ ย่อมไปดีทางโลกิยะไม่ได้
คนที่เดินทางโลกิยะย่อมสำเร็จทางโลกุตระได้ยาก เพราะอะไร ?
ถ้าคนหนึ่งสำเร็จได้ทั้งโลกิยะ และโลกุตระง่ายแล้ว
ทำไม องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธโคดม ต้องสละราชบัลลังก์แห่งจักรพรรดิไปเป็นธรรมราชาเล่า
ถ้าเป็นไปได้ พระองค์เป็นมหาจักรพรรดิพร้อมทั้งธรรมราชา ไม่ดีหรือ?
แต่มันเป็นไปไม่ได้ เพราะโลกของโลกิยะและโลกุตระเดินคู่ขนานกัน เราต้องตัดสินใจ
ต้องมีความเด็ดเดี่ยวและกล้าหาญในการที่จะเลือกทางใดทางหนึ่ง

ศิษย์แท้
พิจารณากาย ในกาย พิจารณาธรรม ในธรรม พิจารณาวิญญาณ
ในวิญญาณ นั่นแหละ คือ สานุศิษย์อันแท้จริงของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

รู้ซึ้ง
ทุกอย่างจะต้องมีเหตุ เมื่อมีเหตุจึงจะมีผล ผลนั้นเกิดจากเหตุ
เราได้วินิจฉัยข้อนี้แล้ว เราจึงรู้ซึ้งถึงพุทธศาสนา

ใจสำคัญ
การทำบุญนั้น จะต้องทำด้วยจิตใจบริสุทธิ์ จะต้องทำด้วยความศรัทธา
ผลสะท้อนมันจะเกิดขึ้น เกินความคาดหมาย

หยุดพิจารณา
คนเรานี้ ถ้าไม่มีอะไรทำอยู่ในที่วิเวกคนเดียว จิตมันจะฟุ้งซ่าน
และถ้าภาวะนั้นตนไม่ปล่อยให้จิตฟุ้งซ่านไปเรื่อยๆ คือหยุดพิจารณา
แล้วค้นสัจจะของ ศีล สมาธิ ปัญญา ย่อมที่จะค้นหาสัจจะในธรรมะได้

บริจาค
ทำบุญสังฆทานเป็นจาคะ จาคะเป็นการบริจาคโภคทรัพย์ภายนอก
การสวดมนต์เป็นการภาวนา การภาวนาเป็นการบริจาคภายใน
เพราะฉะนั้น ถ้านับในด้านทิพย์อำนาจ
การบริจาคภายในย่อมได้กุศล มากว่า การบริจาคภายนอก นี่คือเรื่องของนามธรรม

ทำด้วยใจสงบ
เราจะทำบุญก็ดี เราจะทำอะไรก็ดี จงทำด้วยความสงบ อย่าทำด้วยอารมณ์แห่งความร้อน
เพราะการทำด้วยอารมณ์ร้อนนั้น มันจะพาเราไปสู่หายนะ เมื่อเกิดอารมณ์ร้อน
เราจะทำสิ่งใดสิ่งหนึ่ง จงอย่าทำ นั่งให้จิตใจมันสบายเสียก่อน เมื่อจิตใจสบายแล้ว
ปัญญาก็เกิด เมื่อเกิดปัญญาแล้ว จะทำสิ่งใดก็เป็นไปโดยความสะดวก

มีสติพร้อม
จะทำสิ่งใดก็ตาม เราต้องมีสติพร้อม คือ อย่าให้มีโทสะ อย่าให้อารมณ์เข้ามาควบคุมสติ
อย่าให้เรื่องส่วนตัวและขาดเหตุผลมาอยู่เหนือความจริง

เตือนมนุษย์
มนุษย์ผู้ใด เห็นแก่งานส่วนตัว มนุษย์ผู้นั้น จะไม่มีงานทำในไม่ช้า
มนุษย์ผู้ใด เห็นแก่ทรัพย์ส่วนตัว มนุษย์ผู้นั้น จะไม่มีทรัพย์ครองในไม่ช้า
มนุษย์ผู้ใด เห็นแก่นอนมาก มนุษย์ผู้นั้น จะไม่ได้นอนในไม่ช้า

พิจารณาตัวเอง
คืนหนึ่งก็ดี วันหนึ่งก็ดี ควรให้มีเวลาว่างสัก 5 นาที หรือ 10 นาที ไม่ติดต่อกับใคร
ให้นั่งเฉยๆ คิดถึงเหตุการณ์ที่เราทำไปแต่ละวันๆ ว่าที่เราทำไปนั้นเป็นอย่างไร
คือให้ปลีกตัวมีเวลาเป็นของตัวเองบ้าง คิดเอาแต่เรื่องของตัว อย่าไปคิดเรื่องของคนอื่น
เพราะมนุษย์เราส่วนมากทุกวันนี้ มักเอาแต่เรื่องของคนอื่นมาคิด ไม่ค่อยคิดเรื่องของตัวเอง

คัดลอกจากหนังสือ เรียนธรรมะบูชาพระสุปฏิปันโน
เล่มของหลวงปู่ทวดขอให้ทุกท่านเจริญในธรรม

สูตรแห่งความสุข ...ในชีวิตประจำวัน

2009-12-06T21:44:00.008+07:00

สวัสดีค่ะ พี่น้องผองเพื่อนชาวชุมชนจิต-ใจ-ดี ที่รักทุกท่าน

เป็นช่วงต้นปีงบประมาณใหม่รึเปล่าน้อ ! หลายคนเงียบหาย โดยเฉพาะคุณน้อง NAJU สบายดีมั๊ย ?? ส่งข่าวพี่ ๆ ด่วน คิดถึง ๆ ๆ ๆ ..จ้า

แต่จะอย่างไรก้อแล้วแต...ยังคิดถึงสมาชิกชาวชุมชน จิต-ใจ-ดี ทุกท่านค่ะ...(หวาน ๆ ...อิ อิ)

บรรยากาศวันพ่อผ่านไป คนไทยทุกคนล้วนต่างมีความสุขกันถ้วนหน้า และต่างก็มีกำลังใจที่จะทำความดีกันต่อไป นะคะ...

ขอพระองค์ทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน..

ภาพจาก "บ้านพิพิธภัณฑ์" scan by อ. Wasawat Deeman

เมื่อมีความสุขกันถ้วนหน้าในวันวาน จึงอยากแบ่งปันสูตรแห่งความสุข...
ในชีวิตประจำวันแก่ทุกท่านในวันนี้นะคะพี่น้อง
เป็น FW mail ที่ได้รับมาจากเพื่อนดีที่น่ารักอีกทีนึงค่ะ

ขอให้ทุกท่านมีความสุขทุก ๆ วันนะคะ...^_^

By สุทธิชัย หยุ่น

พรรคพวกส่งจดหมายเวียนผ่านอีเมล์มาให้...บอกว่าเป็น “สูตรแห่งชีวิตประจำวัน” ที่ควรจะส่งต่อไปให้คนที่เรารัก, ห่วงใยและต้องการให้เขาหรือเธอมีความสุขทั้งกายและใจ... ทำนองเดียวกันที่ชาวชีวจิตมีความห่วงหาอาทรต่อกันอย่างไม่ลดละ เพื่อนเรียกสูตรนี้ว่าเป็น Lifebook หรือเป็น “ตำราแห่งชีวิต” ซึ่งผมคิดว่าเหมาะเจาะกับเนื้อหา และคำแนะนำที่น่าสนใจยิ่ง ทั้งง่ายและตรงไปตรงมา, ใครจะทำก็ได้, ไม่ทำก็ได้, เป็นสิทธิ์ส่วนบุคคล, ไม่บังคับยัดเยียดกัน, ไม่ต่อว่าต่อขานกัน, แต่ถ้าหากมีความมุ่งมั่นจะทำอะไร ให้กับชีวิตของตนเอง, ก็ถือว่าเป็นเรื่องน่าส่งเสริมสนับสนุน สมควรที่จะให้กำลังใจแก่กันและกันอย่างยิ่ง

สูตรที่ว่านี้มีง่าย ๆ อย่างนี้
๑. ดื่มน้ำให้มาก
๒. กินอาหารเช้าเหมือนราชา, รับประทานอาหารเที่ยงเหมือนเจ้าชายและเมื่อถึงอาหารเย็น, ให้วาดภาพว่าตัวเองเป็นแค่ขอทาน (แปลว่ากินมือหนักที่สุดตอนเช้า, และกลาง ๆ ตอนเที่ยง และตกเย็นแล้ว, ทำตัวเป็นยาจก, ไม่มีอะไรจะกิน...สุขภาพจะเป็นอย่างเทวดาทีเดียวเชียวแหละ)
๓. กินอาหารที่โตบนต้นและบนดิน, พยายามหลีกเลี่ยงอาหารที่ผลิตจากโรงงาน

๔. ใช้ชีวิตบนหลักการ 3 E...นั่นคือ energy หรือพลังงาน, enthusiasm หรือกระตือตือร้น < style=" "> และ empathy คือเอาใจเขามาใส่ใจเราให้มาก ๆ
๕. หาเวลาทำสมาธิหรือสวดมนต์เสมอ
๖. เล่นเกมสนุก ๆ เสียบ้าง, อย่าเครียดกันนักเลย

๗. อ่านหนังสือให้มากขึ้น...ตั้งเป้าว่าปีนี้จะอ่านมากกว่าปีที่ผ่านมา
๘. นั่งเงียบ ๆ อยู่กับตัวเองสักวันละ 10 นาทีให้ได้
๙. นอนวันละ 7 ชั่วโมง
๑๐. เดินสักวันละ 10 ถึง 30 นาที, แล้วแต่จะสะดวก, ไม่ต้องเครียดกับมัน, วันไหนไม่ได้เดินก็อย่าหงุดหงิดกับมัน
๑๑. ระหว่างเดิน, อย่าลืมยิ้ม นั่นเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับสุขภาพกายและใจที่ผสมปนเปกันได้เสมอ, หากทำเป็นกิจวัตร, ชีวิตก็จะแจ่มใส, แต่อย่าทำให้ตัวเองเครียดด้วยการรู้สึกผิดถ้าหากวันไหนทำไม่ได้ตามที่วางกำหนดเวลาของตนเอาไว้ วันนี้ทำไม่ได้, พรุ่งนี้ทำก็ได้ แต่การไม่เอาจริงเอาจังกับตัวเองเกินไปไม่ได้หมายถึงการผัดวันประกันพรุ่ง, ซึ่งเป็นคนละเรื่องกัน

สูตรเกี่ยวกับบุคลิกของตัวเองที่ควรไปจะคู่กับสูตรสุขภาพมีอย่างนี้ครับ
๑. อย่าเปรียบเทียบชีวิตของตัวเองกับคนอื่น คุณไม่รู้หรอกว่าคนที่คุณอิจฉานั้นเขามีความทุกข์ยิ่งกว่าคุณอย่างไรบ้าง
๒. อย่าคิดทางลบเกี่ยวกับเรื่องที่คุณควบคุมหรือกำหนดไม่ได้ แทนที่จะมองโลกในแง่ร้าย, ก็ทุ่มเทกำลังและพลังงานให้กับความคิดทางบวก ณ ปัจจุบันเสีย
๓. อย่าทำอะไรเกินกว่าที่ตัวเองทำได้...รู้ว่าขีดจำกัดของตัวเองอยู่ที่ไหน

๔. อย่าเอาจริงเอาจังกับตัวเองนัก เพราะคนอื่นเขาไม่ได้ซีเรียสกับคุณเท่าไหร่หรอก
๕. & nbsp;อย่าเสียเวลาและพลังงานอันมีค่าของคุณกับเรื่องหยุมหยิมหรือเรื่องซุบซิบ....นอกเสียจากว่ามันจะทำให้คุณผ่อนคลายได้อย่างจริงจัง
๖. จงฝันตอนตื่นมากกว่าตอนหลับ

๗. ความรู้สึกอิจฉาริษยาเป็นเรื่องเสียเวลาเปล่า ๆ ปลี้ ๆ...คิด ให้ดีก็จะรู้ว่าคุณมีทุกอย่างที่คุณจำเป็นต้องมีแล้ว
๘. ลืมเรื่องขัดแย้งในอดีตเสีย และอย่าได้เตือนสามีหรือภรรยาคุณเกี่ยวกับความผิดพลาดในอดีตของอีกฝ่ายหนึ่งเลย เพราะมันจะทำลายความสุขปัจจุบันของคุณ
๙. ชีวิตนี้สั้นเกินกว่าที่เราจะไปโกรธเกลียดใคร...จงอย่าเกลียดคนอื่น

๑๐.ประกาศสงบศึกกับอดีตให้สิ้น, จะได้ไม่ทำลายปัจจุบันของคุณ
๑๑..ไม่มีใครกำหนดความสุขของคุณได้นอกจากคุณเอง
๑๒.จงเข้าใ จเสียว่าชีวิตก็คือโรงเรียน คุณมาเพื่อเรียนรู้ และปัญหาเป็นเพียงส่วนหนึ่งของหลักสูตรซึ่งมาแล้วก็หายไป...เหมือนโจทย์วิชาพีชคณิต...แต่สิ่งที่คุณเรียนรู้นั้นอยู่กับคุณตลอดชีวิต

๑๓. จงยิ้มและหัวเราะมากขึ้น
๑๔. คุณไม่จำเป็นต้องชนะทุกครั้งที่ถกแถลงกับคนอื่นหรอก...บางครั้งก็ยอมรับว่าเราเห็นแตกต่างกันได้...เห็นพ้องที่จะเห็นต่างก็ไม่เห็นเสียหายแต่อย่างไร

แล้วเราควรจะมีทัศนคติอย่างไรต่อชุมชนและคนรอบข้างเราล่ะ?

๑. อย่าลืมโทรฯหาครอบครัวบ่อย ๆ
๒. จงหาอะไรดี ๆ ให้คนอื่นทุกวัน
๓. จงให้อภัยทุกคนสำหรับทุกอย่าง
๔. จงหาเวลาอยู่กับคนอายุเกิน 70 และต่ำกว่า 6 ขวบ

๕. พยายามทำให้อย่างน้อย 3 คนยิ้มได้ทุกวัน
๖. คนอื่นเขาคิดอย่างไรกับคุณไม่ใช่เรื่องของคุณสัก หน่อย
๗. งานของคุณไม่ดูแลคุณตอนคุณป่วยหรอก แต่ครอบครัวและเพื่อนคุณต่างหากเล่าที่จะดูแลคุณในยามคุณมีปัญหาสุขภาพ

ดังนั้น อย่าได้ห่างเหินกับคนใกล้ชิดเป็นอันขาด และถ้าหากสามารถดำรงชีวิตให้มีความหมายได้ ก็ควรจะทำดังต่อไปนี้
๑. ทำสิ่งที่ควรทำ
๒. อะไรที่ไม่เป็นประโยชน์, ไม่สวย, ไม่น่ารื่นรมย์, จงทิ้งไปเสีย...เก็บไว้ทำไม?
๓. เวลาและพระเจ้าย่อมรักษาแผลทุกอย่างได้
๔. ไม่ว่าสถานการณ์จะดีหรือเลวปานใด, เดี๋ยวมันก็เปลี่ยน
๕. ไม่ว่าคุณจะรู้สึกอย่างไรในตอนเช้าของทุกวัน, จงลุกจากเตียง, แต่งตัวและปรากฎ ตัวต่อหน้าคนที่เราร่วมงานด้วย...get up, dress up and show up.

๖. สิ่งที่ดีที่สุดยังมาไม่ถึง
๗. ถ้าคุณยังลุกขึ้นตอนเช้าได้, อย่าลืมขอบคุณพระเจ้า หรือสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่คุณนับถือเสียด้วย
๘. เชื่อเถอะว่าส่วนลึก ๆ ในใจของคุณนั้นมีความสุขเสมอ....ดังนั้น, ส่วนนอกของคุณทุกข์โศกไปทำไมเล่า?

และสุดท้ายที่สำคัญที่สุด
ส่งบทความที่ต่อไปให้คนที่คุณรักและห่วงหาอาทรด้วย

**************#***************#***************

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่านจนจบค่ะ
นอนหลับฝันดีนะคะ

ราตรีสวัสดิ์ค่ะ..^_^

ข้อคิดดีๆ จากประตู

2009-12-02T12:26:00.000+07:00

จาก FW-mail ครับ

ทุกปรากฏการณ์ ล้วนผ่านเข้ามาอย่างมีความหมาย ว.วชิรเมธี

2009-11-30T09:09:00.000+07:00

บทความนี้คัดลอกจาก ว. วชิรเมธี facebook

ผู้อ่านสามารถเข้าไปอ่านบทความอื่นๆ ที่น่าสนใจได้ ที่นี่ (คลิ๊ก)

ทุกปรากฏการณ์ ล้วนผ่านเข้ามาอย่างมีความหมาย

ในทางพุทธศาสนา เราถือกันว่าโลกนี้ “ไม่มีความบังเอิญ”

เหตุการณ์ทุกอย่างที่เกิดขึ้นมาในชีวิตของเรา ล้วนถูกออกแบบมาอย่างมีความหมาย ในมิติใดมิติหนึ่งเสมอ ปัญหาก็คือ เราจะเข้าใจความหมายที่ว่านั้นหรือเปล่า ? คนบางคน กว่าจะเข้าใจความหมายที่เป็น “สารพิเศษ” ที่ถูกส่งมาพร้อมกับบางปรากฏการณ์ ก็ต้องรอให้ผ่านวันเวลาไปแล้วกว่าครึ่งชีวิต แต่คนบางคนสิ้นชีวิตไปแล้วหลายปี คนรุ่นหลังจึงมองเห็นสารพิเศษที่ถูกส่งผ่านตัวเขา

มหาตมะ คานธี

เมื่อคานธีเรียนจบกฎหมายใหม่ ๆ มาจากอังกฤษ เขาเดินทางไปทำงานที่แอฟริกาใต้ ระหว่างเดินทาง คานธีซื้อตั๋วรถไฟชั้นหนึ่ง แต่พอโดยสารไปได้เพียงครึ่งทาง เขาถูกพนักงานไล่ลงจากรถไฟเหมือนไม่ใช่คน เหตุผลที่คานธีได้รับการปฏิบัติอย่างปราศจากมนุษยธรรมมีเพียงเรื่องเดียวนั่นก็คือเรื่อง “สีผิว”

การถูกไล่ลงจากรถไฟคราวนั้น ทำให้คานธีได้ก้าวขึ้นสู่รถไฟอีกคันหนึ่ง ซึ่งเปลี่ยนแปลงชีวิตของคานธีไปอย่างสิ้นเชิง นั่นก็คือ “รถไฟสายอิสรภาพ”

เป็นอิสรภาพจากความเขลาของมนุษยชาติ ที่วัดคุณค่าของคนกันที่สีผิว เป็นอิสรภาพจากการที่อินเดียถูกสะกดจากกองทัพของอังกฤษมากว่าร้อยปี และเป็นอิสรภาพจากการถูกพันธนาการเอาไว้ด้วยความกลัวที่คนดำถูกคุกคามโดยคนขาว

นับแต่เหตุการณ์ถูกจับโยนจากรถไฟคราวนั้น คานธีเริ่มเกิดการตระหนักรู้ขึ้นมาว่า ตัวเขาเอง ซึ่งได้รับการศึกษามาเป็นอย่างดีจากตะวันตก ทั้งยังมีสถานภาพทางสังคมเป็นชนชั้นกลางค่อนไปทางชั้นสูงเสียด้วยซ้ำ นอกจากนั้นยังมีรากร่วมทางวัฒนธรรมกับพวกผิวขาว คือ เป็นเนติบัณฑิตจากอังกฤษ เขาเองมีรสนิยมวิไลในการดำเนินชีวิต นิยมสวมสูท ผูกเน็คไท ในขณะทำงาน แต่แล้ว ในวันที่เขาถูกไล่ลงจากรถไฟสายเหยียดผิว วันนั้น กลับเป็นวันที่ “เปลือกของชีวิต” ที่ห่อหุ้มตัวเขามาทั้งหมดถูกสลัดทิ้งไป เขาเริ่มได้คิดขึ้นมาว่า อารยธรรม ไม่ใช่เรื่องของเสื้อผ้า ไม่ใช่เรื่องของการมีรสนิยมวิไลในการกิน อยู่ ดื่ม กิน และการศึกษาในมหาวิทยาลัยชั้นนำ แต่อารยธรรมหมายถึงระดับความสูงต่ำของคุณธรรมในหัวใจคนต่างหาก

นับจากเหตุการณ์ถูกไล่ลงจากรถไฟวันนั้น คานธี ไม่ใช่นักกฎหมาย ผู้ปรารถนาจะมีชีวิตรอดด้วยการเป็นนักกฏหมายอีกต่อไป แต่เขาได้ตั้งปณิธานใหม่ว่า เขาจะเป็นนักกฎหมาย ที่ใช้กฎหมายเพื่อสร้างความยุติธรรมให้กับมนุษยชาติ ไม่ใช่เพื่อความอยู่รอดส่วนตัวเหมือนที่คิดเอาไว้ตั้งแต่ต้นอีกต่อไปแล้ว หากแต่เป็นเพื่อความอยู่รอดร่วมกันอย่างมีศักดิ์ศรีแห่งความเป็นมนุษย์ของมนุษยชาติทั่วโลกร่วมกันโดยถ้วนหน้า

ทันทีที่เมล็ดพันธุ์แห่งอิสรภาพผลิบานขึ้นมาในใจของคานธี เมล็ดพันธุ์แห่งอิสรภาพนับแสนนับล้านเมล็ดของมนุษยชาติผู้เป็นพี่น้องผิวสีของเขาในอินเดีย ในแอฟริกาใต้ ในสหรัฐอเมริกา ในละตินอเมริกา ก็ได้รับการรดน้ำพรวนดิน และเติบโตอย่างรวดเร็ว จนกระทั่งผลิบานไปทั่วโลก ในที่สุดเมื่อโลกย่างเข้าสู่ยุคโลกาภิวัตน์ ผู้ชายผิวสีอย่างบารัค โอบาม่า ก็สามารถเป็นประจักษ์พยานของหน่ออ่อนแห่งอิสรภาพทางผิวสี ที่สามารถแทงเสียดยอดขึ้นมาเป็นชนชั้นนำในเวทีโลกได้อย่างสง่างามและเขากำลังทำให้ชาวโลกก้าวข้ามการประเมินคุณค่าของความเป็นคนจากสีผิวมาสู่การประเมินคุณค่าของคนจากความเป็นคนจริงๆ กันได้เสียที

หากเมื่อกว่าศตวรรษที่แล้ว นักกฏหมายหนุ่มผิวสีที่ชื่อคานธี ไม่ถูกไล่ลงจากรถไฟที่แอฟริกาใต้

ป่านนี้ คนผิวสีจะมีศักดิ์ศรีแห่งความเป็นมนุษย์ในระดับเดียวกับคนผิวขาวหรือไม่

ป่านนี้ อินเดียจะได้รับเอกราชจากอังกฤษแล้วหรือไม่

ป่านนี้ โลกจะมีรัฐบุรุษที่เป็นแรงบันดาลใจให้กับคนทั้งโลกที่ชื่อคานธีหรือไม่

สตีฟ จ๊อบส์

เมื่อตอนที่สตีฟ จ๊อบส์ ผู้บริหารสูงสุดของบริษัทแอปเปิล แมคอินทอช และไอพอต นวัตกรรมที่เปลี่ยนแปลงโลกทุกวันนี้ ยังเป็นนักศึกษาหนุ่มอยู่นั้น เขารู้สึกไม่มีความสุขกับการศึกษาในมหาวิทยาลัย จ๊อบส์ ตัดสินใจลาออกจากมหาวิทยาลัยถึงสองครั้ง การตัดสินใจลาออกครั้งแรก ทำให้เขาเกิดคำถามว่า เป็นการตัดสินใจบนพื้นฐานของอารมณ์ชั่ววูบหรือเปล่า เพื่อพิสูจน์ตรรกะเช่นนี้ เขาจึงตัดสินใจไปสมัครเป็นนักศึกษาในมหาวิทยาลัยอีกครั้งหนึ่ง แต่แล้วเมื่อเรียนไปได้สักพัก เขาก็ค้นพบว่า การตัดสินใจครั้งแรกของเขานั้นถูกต้องแล้ว เพราะในมหาวิทยาลัย เขาได้เรียนแต่วิชาที่ตัวเองไม่มีความรักและและยิ่งเรียนความสุขในชีวิตยิ่งหดหาย วันหนึ่งจ๊อบส์ จึงตัดสินใจหันหลังให้กับมหาวิทยาลัยอีกครั้งหนึ่ง

ระหว่างเดินลงจากตึกมหาวิทยาลัย จ๊อบส์ เดินผ่านห้องเรียนพิเศษห้องหนึ่ง ซึ่งกำลังเปิดสอนวิชา “คัดลายมือ” มีผู้ลงทะเบียนเรียนไม่มากนัก วิชานี้ไม่มีเกรด ไม่มีประกาศนียบัตร ใครใคร่เรียนก็เรียน จ๊อบส์เห็นเป็นวิชาแปลกดี จึงเข้าไปนั่งเรียนวิชาคัดลายมือกับเขาด้วย และเมื่อลองเรียนต่อไป เขาก็ค้นพบว่า วิชานี้ ทำให้เขามีความสุข และเมื่อมีความสุขเป็นบำเหน็จอยู่ในตัวเองตลอดเวลาที่ลงทะเบียนเรียน เขาจึงตัดสินใจเรียนวิชานี้ไปจนจบคอร์ส เพื่อนคนหนึ่งถามเขาว่า เขามาเสียเวลาเรียนวิชาที่ไม่มีดีกรี ไม่มีประกาศนียบัตร และมิหน้ำซ้ำยังเป็นวิชาที่มองไม่เห็นว่า จะนำไปทำมาหากินได้อย่างไรทำไม จ๊อบส์ตอบคำถามของเพื่อนด้วยรอยยิ้ม เพราะเขาเองก็ไม่รู้ว่า เขาลงทะเบียนเรียนวิชานี้ไปทำไม สิ่งที่เขารู้มีอยู่เพียงอย่างเดียวคือ เรียนแล้วมีความสุขที่สุด

อยู่มาวันหนึ่ง จ๊อปส์ ร่วมมือกับเพื่อนคนหนึ่งตั้งบริษัทขึ้นมาตามล่าความฝันของตัวเองที่โรงรถเพียงสองคน เขาและเพื่อนเปิดบริษัทผลิตคอมพิวเตอร์ยี่ห้อแอปเปิล และทันทีที่แอปเปิลออกวางตลาด ชีวิตของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เขากับเพื่อนกลายเป็นมหาเศรษฐี และเมื่อชีวิตเปลี่ยนเส้นทางมาทางนี้แล้ว วันหนึ่งเขาก็ผลิตคอมพิวเตอร์อีกยี่ห้อหนึ่งชื่อแมคอินทอช ซึ่งใครๆ ก็รู้ว่าเป็นคอมพิวเตอร์ด้านสิ่งพิมพ์ที่ดีที่สุดในโลก วันหนึ่งเพื่อนถามเขาว่า แมคอินทอชจะมีอัตลักษณ์แตกต่างจากคอมพิวเตอร์ทั่วไปได้อย่างไร จ๊อปส์จึงคิดขึ้นมาได้ว่า แมคอินทอช ต้องเป็นคอมพิวเตอร์ที่มีฟอนท์ (แบบอักษร) สวยที่สุดในโลก และนาทีนี้เอง ที่เขารู้สึกว่า เวลาของการที่จะได้ใช้วิชา “คัดลายมือ” เดินทางมาถึงแล้ว เขาจึงลงมือออกแบบฟอนท์ยุคแรกของแมคอินทอชด้วยตัวเอง และแน่นอนเขามีพรสวรรค์ในเรื่องนี้อย่างชนิดหาตัวจับได้ยาก ทุกวันนี้ แมคอินทอช เป็นคอมพิวเตอร์ที่ทั่วโลกรู้จัก และชื่อของสตีฟ จอปส์ ก็กลายเป็นชื่อของบุคคลผู้เป็นแรงดลใจแค่คนรุ่นใหม่ไปทั่วโลก ทว่าจอปส์ ไม่เคยหยุดตัวเองอยู่เพียงคอมพิวเตอร์เท่านั้น เพราะยามนี้เขากำลังเขย่าโลกด้วยนวัตกรรมล่าสุดคือไอพอตที่กำลังได้รับความนิยมอย่างกว้างขวางไปทั่วทุกอณูของโลกใบนี้

หากคำกล่าวที่ว่า “โลกนี้ไม่มีความบังเอิญ” เป็นความจริงแล้วไซร้ ใช่หรือไม่ว่า เราก็ไม่ควรประหวั่นพรั่นพรึงกับ “บางปรากฏการณ์” (ทั้งในทางที่ดีและร้าย) ที่อุบัติขึ้นมาในชีวิตของเราโดยไม่คาดฝัน เพราะบางทีบางปรากฏการณ์อาจผ่านเข้ามาในชีวิตของเรา ในฐานะเป็น “ส่วนที่เติมเต็ม” ของชีวิต มากกว่าจะมา “ริบ” เอาบางสิ่งไปจากชีวิตของเรา

ว.วชิรเมธี

ตะเกียบไม้ไผ่

2009-11-07T17:07:00.025+07:00

สวัสดีค่ะ พี่น้อง ผองเพื่อน..ชาวชุมชนจิต-ใจ-ดีที่รักทุกท่าน

***

ได้รับ Fw mail นี้เมื่อต้นเดือนที่แล้วค่ะ

และคิดว่าน่าจะเป็นเรื่องการเตือนภัยสุขภาพ

สำหรับพวกเราทุกคน..นะคะ

*** โปรดใช้วิจารญาณในการชม ***

ขอให้ทุกท่านมีสุขภาพดีไปนาน ๆ ค่ะ

<<<<

ขอบคุณ Fw mail จากเพื่อนอ้อ รพ. สกลนคร

บททดสอบคนดี ..ผู้ชนะ กับ ผู้แพ้

2009-11-07T16:14:00.019+07:00

ไม่ว่าตอนนี้คุณจะเป็นผู้ชนะ หรือ ผู้แพ้

คุณจะเป็นถ่าน หรือ เพชร

ก็เชื่อว่า ..คุณเป็นคนดี เสมอ

แล้วคุณจะเลือกเป็นผู้ชนะกับเพชร

หรือเป็นผู้แพ้กับถ่าน

<<<

ก็อยู่ที่คุณแล้วค่ะ

<<<.....>>>>

ขอให้มีความสุขทุกวันนะคะ

***

ระลึกถึงเสมอ...^_^

***

by สีตะวัน

***

ขอบคุณข้อมูลแง่คิดดี ๆ Fw mail .....

เพื่อนโอ๊ต from England

มะเร็งเต้านม...ไม่น่ากลัวอย่างที่คิด

2009-10-24T10:06:00.031+07:00

มะเร็งเต้านมสามารถรักษาหายขาดได้ หากค้นพบความผิดปกติเร็ว รักษาตั้งแต่ระยะเริ่มแรกที่เซลล์ยังไม่ลุกลามไปยังต่อมน้ำเหลืองและอวัยวะอื่น ๆ

การคัดกรองและป้องกันโรคมะเร็งเต้านมจึงเป็นงานสำคัญของหมออนามัยที่ต้อง เร่งดำเนินการให้ประชาชนมีความรู้ และมีแรงจูงใจ ตรวจเต้านมตนเองทุกเดือน ซึ่งการเตรียมความพร้อมในงานดังกล่าวก็คือการติดอาวุธให้กับ อสม.ที่เป็นกำลังหลักของเรา โดยการอบรมให้มีความรู้และฝึกทักษะให้สามารถประเมินการตรวจเต้านมของกลุ่มสตรีเป้าหมายในชุมชนได้

ในปีงบประมาณใหม่นี้ กระทรวงสาธารณสุข กำหนดเป้าหมายให้สตรีอายุ 30 ปีขึ้นไปได้รับการตรวจคัดกรองมะเร็งเต้านม มากกว่าร้อยละ 80 จึงขอเชิญชวนทุกท่านร่วมรับความรู้เรื่องมะเร็งเต้านมและเริ่มตรวจเต้านมตนเองทุกเดือนนะคะ เพื่อป้องกันการเกิดมะเร็งเต้านม และหากตรวจพบความผิดปกติในระยะเริ่มแรกก็จะได้ทำการรักษาอย่างทันท่วงทีค่ะ

ซึ่งมีผลการศึกษาของ สถาบันมะเร็งแห่งชาติ พบว่า การตรวจเต้านมด้วยตนเอง สามารถลดอัตราการเกิดโรคมะเร็งเต้านมได้ถึงร้อยละ 50 เลยเทีดียว

มะเร็งเต้านม...จึงไม่น่ากลัวอย่างที่คิด มารู้จักมะเร็งเต้านมกันดีกว่าค่ะ...

มะเร็งเต้านม (Breast Cancer) เป็นมะเร็งที่พบได้มากที่สุดในผู้หญิงไทย จากสถิติของสถาบันมะเร็งแห่งชาติในปีพ.ศ. 2550 พบมะเร็งเต้านมมากถึงร้อยละ 40 รองลงมาเป็น มะเร็งปากมดลูก ร้อยละ 18.6 และมะเร็งลำไส้ใหญ่และทวารหนัก ร้อยละ 6.2 ตามลำดับ

มะเร็งเต้านม พบได้ทั้งผู้หญิงและผู้ชาย แต่ผู้ชายพบน้อยกว่าผู้หญิง ถึง 100 เท่าตัว

มะเร็งเต้านมเกิดจากการเจริญเติบโตมากผิดปกติแบบควบคุมไม่ได้ของเซลล์เนี้อเยื่อเต้านม โดยมีการเปลี่ยนแปลงในสารพันธุกรรมที่ควบคุมการเจริญเติบโตและการแบ่งเซลล์

สาเหตุที่เกิดยังไม่ทราบแน่ชัด มะเร็งชนิดนี้มักเกิดในผู้หญิงเกือบทุกช่วงอายุ โดยมีปัจจัยเสี่ยงที่สำคัญ คือ

- อายุที่เพิ่มขึ้น พบมากในผู้หญิงที่มีอายุ 40 ปีขึ้นไป

- มีประวัติคนในครอบครัวเป็นโรคมะเร็งเต้านม

- รวมทั้งพบในผู้หญิงที่ไม่มีบุตร มีบุตรช้าหลังอายุ 30 ปี

- มีประจำเดือนเร็วก่อนอายุ 12 ปี

- หมดประจำเดือนช้าหลังอายุ 50 ปี

ที่สำคัญยังพบว่า หากผู้หญิงที่มีพฤติกรรมดังต่อไปนี้ จะเสี่ยงเป็นมะเร็งเต้านมได้สูงขึ้น ได้แก่

* ชอบรับประทานอาหารที่มีไขมันสูง

* มีไขมันในเลือด หรือเป็นโรคอ้วน เนื่องจากไขมันคลอเรสเตอรอลจะทำให้ร่างกายสร้างฮอร์โมนเอสโตรเจน ซึ่งเป็นฮอร์โมนเพศหญิง และเป็นตัวการสำคัญที่ทำให้เกิดมะเร็งเต้านม

อาการเริ่มต้นของมะเร็งเต้านม
มะเร็งระยะเริ่มต้นนั้นมักไม่มีอาการเจ็บ แต่อาจตรวจพบความผิดปกติเกิดขึ้นที่เต้านม ซึ่งอาจเป็นระยะเริ่มต้นของมะเร็งเต้านม ดังนี้

* มีก้อนที่เต้านม (พบมากร้อยละ 15 - 20 )

* มีการเปลี่ยนแปลงขนาดและรูปร่างของเต้านม

* ผิวหนังเปลี่ยนแปลง เช่น มีรอยบุ่ม ย่น หดตัว หนาผิดปกติ บางส่วนเป็นสะเก็ด

* หัวนมมีการหดตัว คัน หรือแดงผิดปกติ

* มีเลือดออกจากหัวนม (ร้อยละ 20 ของการมีเลือดออกจะเป็นมะเร็ง)

* เจ็บเต้านม (มะเร็งเต้านมส่วนใหญ่ไม่เจ็บ แต่ถ้าเจ็บเพราะมีก้อนโตมากแล้ว)

* มีการบวมของรักแร้เพราะต่อมน้ำเหลืองโต

การตรวจเต้านมตนเอง
การตรวจมะเร็งเพื่อหาการเปลี่ยนแปลงที่อาจเกิดขึ้น พบว่าร้อยละ 80 ของเนื้องอกเต้านมผู้หญิง มักถูกตรวจพบครั้งแรกได้ด้วยตนเอง การตรวจเต้านมด้วยตนเองควรทำทุกเดือนตั้งแต่วัยสาวจนถึงวัยสูงอายุ ควรทำหลังประจำเดือนหยุดแล้ว 7-10 วัน เพราะเป็นช่วงที่เต้านมไม่คัดตึงทำให้ตรวจได้ง่าย สำหรับผู้หญิงที่หมดระดูแล้วหรือได้รับการตัดมดลูก จะเป็นการดีถ้าได้ทำการตรวจเต้านมตนเองทุกวันที่ 1 ของเดือน

วิธีการตรวจ 3 ท่า

ทุกท่าจะต้องบิดลำตัวไปทางซ้ายและขวา สังเกตรูปร่าง ลักษณะ ความผิดปกติของผิวหนัง รอยบุ๋ม รอยนูนของเต้านมหรือสิ่งผิดปกติอื่น ๆ ของเต้านมทั้ง 2 ข้าง โดยมีท่าตรวจดังนี

1. ยืนหน้ากระจก

- ปล่อยแขนข้างลำตัวตามสบาย

- ยกแขนทั้งข้างเหนือศีรษะ

- ท้าวเอว เกร็งอกเพื่อให้ผนังทรวงอกกระชับขึ้น

- โค้งตัวมาข้างหน้าใช้มือทั้งสองข้างท้าวเอว ดังรูป

2. นอนราบ

- นอนให้สบาย ตรวจข้างขวาให้สอดม้วนผ้าหรือหมอนใต้ไหล่ขวา

- ยกแขนขวาเหนือศีรษะเพื่อที่จะให้เต้านมด้านนั้นแผ่ราบ ซึ่งจะทำให้คลำง่ายขึ้น โดยเฉพาะส่วนบนด้านนอกของเต้านมจะมีเนื้อหนามากที่สุด และมีการเกิดมะเร็งบ่อยที่สุด ดังรูป

- ใช้กึ่งกลางตอนบนของนิ้วมือซ้าย 3 นิ้ว คือ นิ้วชี้ นิ้วกลาง และนิ้วนาง คลำทั่วเต้านมและรักแร้ ที่สำคัญคือห้ามบีบเนื้อเต้านม เพราะจะทำให้รู้สึกเหมือนเจอก้อนซึ่งความจริงไม่ใช่ และทำวิธีเดียวกันนี้กับเต้านมด้านซ้าย

3. ขณะอาบน้ำ

- สำหรับผู้หญิงที่มีเต้านมขนาดเล็ก ให้วางมือข้างเดียวกับเต้านมที่ต้องการตรวจบนศีรษะ แล้วใช้นิ้วมืออีกข้างคลำไปทิศทางเดียวกับที่ใช้ในท่านอน

- สำหรับผู้ที่มีเต้านมขนาดใหญ่ ให้ใช้นิ้วมือข้างนั้นประครอง และตรวจคลำเต้านมจากด้านล่าง ส่วนมืออีกข้างให้ตรวจเต้านมด้านบน

ลักษณะของการคลำ

- ใช้ 3 นิ้ว (นิ้วชี้ นิ้วกลาง และนิ้วนาง) คลำเป็นรูปก้นหอยวนจากด้านนอกเข้าหาด้านใน

- คลำแบบดาวกระจาย

- คลำเป็นรูปลิ่ม

*** ที่สำคัญควรคลำให้ทั่วเต้านม จนถึงบริเวณใต้กระดูกไหปลาร้า และใต้รักแร้ เพราะเป็นบริเวณที่พบก้อนมะเร็งได้บ่อยสุด ...

อย่าลืมบีบดูหัวนมทุกครั้งที่ตรวจเต้านมด้วยตนเอง ว่ามีเลือดหรือน้ำออกมาจากหัวนมหรือไม่ เพราะพบได้ร้อยละ 20 ของการมีเลือดหรือน้ำออกจากหัวนมเป็นมะเร็ง

ระยะของมะเร็งเต้านม

* ระยะ 0 เป็นระยะเริ่มต้นของเซลล์มะเร็ง ซึ่งยังไม่ลุกลามไปยังเนื้อเยื่อเต้านม

* ระยะ 1 ก้อนมะเร็งมีขนาดไม่เกิน 2 เซนติเมตร และยังไม่ลุกลามเข้าต่อมน้ำเหลือง

* ระยะ 2 ก้อนมะเร็งมีขนาดระหว่าง 2-5 เซนติเมตร ซึ่งอาจจะลุกลามไปยังต่อมน้ำเหลืองบริเวณรักแร้หรือไม่ก็ได้ หรือมีขนาดไม่เกิน 2 เซนติเมตร และลุกลามเข้าต่อมน้ำเหลืองบริเวณรักแร้แล้ว แต่ยังไม่แพร่กระจายไปสู่อวัยวะอื่น ๆ

* ระยะ 3 ก้อนมะเร็งมีขนาดใหญ่กว่า 5 เซนติเมตร และลุกลามเข้าต่อมน้ำเหลืองบริเวณรักแร้แล้ว แต่ยังไม่แพร่กระจายไปสู่อวัยวะอื่น

* ระยะ 4 มะเร็งแพร่กระจายไปสู่อวัยวะอื่นแล้ว

การดูแลเต้านม

1. โดยทั่วไปอายุ 20 ปีขึ้นไปก็ควรเริ่มตรวจเต้านมด้วยตนเองแล้ว

2. ช่วงเวลาที่เหมาะสมสำหรับการตรวจคือ 3-10 วัน นับจากประจำเดือนหยุด ส่วนสตรีที่หมดประจำเดือนแล้วให้กำหนดวันที่จดจำง่าย และตรวจในวันเดียวกันของทุกเดือน

3. สำหรับผู้ที่มีประวัติในครอบครัวเป็นมะเร็งเต้านม ควรรีบปรึกษาแพทย์เพื่อขอคำแนะนำ

4. ควรตรวเต้านมตนเองทุกเดือน หากท่านตรวจแล้วไม่มั่นใจ ให้ขอรับคำปรึกษาที่สถานีอนามัยใกล้บ้าน หรือศูนย์สุขภาพชุมชนใกล้บ้านท่าน

.........$$$$$................!!!!!..................###............^_^........

ไปชมภาพการอบรมอสม. เพิ่มทักษะในการตรวจเต้านมด้วยตนเอง

ทีมวิทยากร ...ภาคทฤษฎี

ฟังวิธีการตรวจเต้านมแล้ว มาเริ่มทดลองคลำเต้านมกัน...

สอนวิธีการคลำเต้านมจากหุ่น

ฝึกการคลำเต้านมที่พบความผิดปกติ ..5 ตำแหน่ง...

ท่ายืนคลำขณะอาบน้ำ ..อย่าลืมถูสบู่ให้ลื่นก่อนนะคะ

เอ้า ..คุณป้าอสม. สาธิต การตรวจเต้านมด้วยตนเอง พร้อมอธิบายวิธีการตรวจอย่างละเอียด (เข้มจริง ๆ )

หลังอบรม มอบหุ่นตัวอย่าง เพื่อใช้สาธิตการตรวจเต้านมในหมู่บ้าน
เป็นเครื่องมือทำมาหากิน ..(ทำงาน) หมู่บ้านละ 1 ตัว (งบน้อยค่ะ)

หลังการอบรมถ่ายรูปร่วมกันตามระเบียบ

ขอบคุณค่ะที่ติดตามจนจบ...

ขอให้ทุกท่านมีสุขภาพดีไปนาน ๆ นะคะ

เดือนนี้คุณได้ตรวจเต้านมตนเองแล้วรึยัง...^o^

พ่อครับ

2009-10-23T05:57:00.002+07:00

ลองชมดู แล้วคุณจะรักคุณพ่อคุณแม่ของคุณมากขึ้นนะครับ

เพราะเพื่อนกันนั้น...สำคัญเสมอ

2009-10-20T10:46:00.005+07:00

ถึงเพื่อน

ในโลกแห่งความฝันและวันที่เป็นจริง

เรื่องราวทุกสิ่งต่างกันมากมาย

เธอจงเสาะหาพบพานำไป

เพียงรักเต็มหัวใจกำลังใจเต็มทรวง

ถ้าเธอเหนื่อยนักหยุดพักเสียก่อน

ล้มตัวลงนอนแนบตักฉันนี่

จะหนาวจะร้อนจะคอยพัดวี

หลับฝันถึงสิ่งดีหลีกหนีสิ่งเลว...

แม้นเธอปวดร้าวก็ขอเพียงสู้

ฉันยังยืนอยู่คู่เธอมีแหนงหน่าย

หากเธออยากถามว่าฉันคือใคร

ฉันคือหัวใจศรัทธาของผองชน

.................................................."_"

ขอบคุณภาพน่ารัก FW mail : จากเพื่อนอ้อ รพ. สกลฯ

..........................................................^_^.

ของขวัญจากในหลวง ..

2009-10-18T16:58:00.002+07:00

มาส่งข้อความใหม่ค่ะ ...ของขวัญจากในหลวง...

เมื่อเช้าเป็นภาพจากเน็ตค่ะ ตัวหนังสือจะเล็กมาก คิดว่าคงจะอ่านไม่ได้

จึงพิมพ์ใหม่ให้ได้อ่านกันถ้วนหน้า ...

" ของขวัญจากในหลวง..."

1. อย่าทำลายความหวังของใคร...เพราะอาจเหลืออยู่แค่นั้น...

2. รู้จักฟังให้ดี...โอกาสทองบางทีมันก็มาถึงแบบแว่ว ๆ เท่านั้น...

3. จะคิดการใด...จงคิดการใหญ่เข้าไว้ แต่เติมความสนุกสนานเข้าไปด้วยเล็กน้อย...

4. หัดทำสิ่งดี ๆ ให้กับผู้อื่นจนเป็นนิสัยโดยไม่จำเป็นต้องให้เขารับรู้...

5. จำไว้ว่าข่าวทุกชนิดถูกบิดเบือนมาแล้วทั้งนั้น

6. ใครจะวิจารณ์อย่างไรก็ช่าง...ไม่ต้องเสียเวลาโต้ตอบ...

7. ให้โอกาสผู้อื่นเป็นครั้งที่ " 2 " แต่อย่าให้ถึง " 3 "

8. เราไม่ได้ต่อสู้กับ คนโหดร้าย แต่เราต่อสู้กับความโหดร้ายในตัวคน

9. เมื่อมีใครสวมกอดคุณ...ให้เขาเป็นฝ่ายปล่อยก่อน...

10. อย่าไปหวังเลยว่าชีวิตนี้จะมีความยุติธรรม

11. ประเมินตนเองด้วยมาตรฐานของตัวเองไม่ใช่มาตรฐานของคนอื่น...

12. คงไว้ซึ่งความเป็นคนเปิดเผย อ่อนโยน และอยากรู้อยากเห็น

13. ไม่ว่าจะตกอยู่ในสถานการณ์อันเลวร้ายเพียงใด สุขุมเยือกเย็นเข้าไว้...

14. อย่าวิจารณ์นายจ้าง...ถ้าทำงานกับเขาแล้วไม่มีความสุขก็ลาออกซะ...

15. คำนึงถึงการมีชีวิต "กว้างขวาง" มากกว่าการมีชีวิต "ยืนยาว"...

คงไม่มีข้อคิดไหนจะดีเท่าข้อคิดนี้อีกแล้ว..

"ขอพระองค์ทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน"

........................................................................

ของขวัญจากในหลวง ..

2009-10-18T10:06:00.008+07:00

สวัสดีค่ะ พี่น้อง ชาวชุมชนจิตใจดีทุกท่าน

ช่วงอากาศเปลี่ยนแปลงในระยะนี้ ดูแลรักษาสุขภาพบ้างนะคะ

เพราะบางวันครึ้มฟ้าครึ้มฝน ฝนตกปรอย ๆ อย่างภาคกลางบางจังหวัดมีฝนชุ่มฉ่ำทั้งวัน

ส่วนทางภาคเหนือ และอีสาน ช่วงเช้าอากาศเริ่มเย็น ๆ หมอกลงเล็กน้อยค่ะ

แต่จะอย่างไรก็ตาม ก็อย่าเพิ่งชะล่าใจเรื่องไข้หวัด 2009 นะคะ ต้องเฝ้าระวังกันอยู่ค่ะ

หากมีไข้สูงมากกว่า 38 องศาเซลเซียสขึ้นไป ให้กินยาลดไข้พาราเซตามอล ควบคู่กับฟ้าทะลายโจรครั้งละ 2 แคปซูล ซัก 2 วัน ดูแลตนเองโดยดื่มน้ำบ่อย ๆ วันละมากกว่า 2,000 ซีซีค่ะ ถ้าอาการไม่ดีขึ้นต้องรีบไปพบแพทย์เพื่อรับการตรวจวินิจฉัยและรักษาต่อไปนะคะ

วันนี้สีตะวัน มีของขวัญจากในหลวงมาฝากค่ะ เป็น FW mail ที่ย้ำนักย้ำหนาว่าอย่าลืมส่งต่อ ....เพื่อให้หลาย ๆ ท่านได้รับรู้สิ่งดี ๆ ร่วมกัน จึงขอโพสต์ลงในเวปนี้ เพื่อเป็นกำลังใจแก่ทุกท่านค่ะ

" ขอพระองค์ทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน"

ขอให้ทุกท่านมีความสุขทุกวันนะคะ

สวัสดีค่ะ.....^_^...

เกิดมาแล้ว...ไม่แคล้วกัน (ตามแรงกรรม)

2009-10-05T10:18:00.003+07:00

วันนี้มีโอกาสได้แวะเข้ามาเขียนที่บ้านหลังนี้ หลังจากที่ห่างหายไปซะนานเลยค่ะ เพราะยุ่งอยู่กับการหาข้อมูลสุขภาพ และวิธีดูแลรักษาผิวเป็นสิวที่ http://bye-bye2acne.blogspot.com มาสัก 2 เดือนได้แล้ว

สิ่งที่บีมจะเขียนวันนี้ เป็นสิ่งที่ได้เรียนรู้เพิ่มขึ้นจากประสบการณ์ชีีวิตที่เพิ่มขึ้นในเรื่องของ "กรรม และ ความผูกพัน" และแน่นอนว่ามันจะเกี่ยวกับสิ่งที่มนุษย์เราเรียกว่า "ความรัก"

บีมเคยทุกข์ใจกับเรื่องรัก ๆ มามาก เพราะเป็นคนที่คาดหวังสูง เป็นพวก Perfectionism มาก่อน

อะไรก็ต้องที่หนึ่ง

คิดว่าโลกนี้จะต้องมีอะไรที่ดีที่สุด และเหมาะทีุ่สุดสำหรับเรา

และบีมก็ออกตามหาสิ่งนั้น

ไม่เคยพอใจ ไม่เคยสุขใจกับสิ่งที่ตัวเองมีอยู่

จนวันนี้ ที่ได้เรียนรู้ว่า การเกิดมาอยู่บนโลกใบนี้ คือ สิ่งที่เป็นผลกรรมที่เราทำมา

เกิดมามีรูปร่างหน้าตาอย่างไร และจะได้พบเจอใคร เป็นเรื่องที่ถูกกำหนดมาแล้วโดยผลกรรมในอดีตของเราแทบทั้งสิ้น

ไม่ใช่ใครอื่น แต่ตัวเราทั้งนั้นค่ะ ที่เกิดมาไม่รู้กี่ภพกี่ชาติ ทำอะไรกับใครมาไ่ม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง

สั่งสมทั้งดีชั่วมามากมาย

จิตที่วิทยาศาสตร์เรียกว่าจิตใต้สำนึกจะเป็นตัวเก็บรวบรวมข้อมูลในชีิวิตที่ผ่านมาทั้งหมด

นั่นทำให้การสะกดจิตระึลึกชาตินั้นเป็นสิ่งที่เป็นไปได้สำหรับบางคน และเป็นไปไม่ได้สำหรับบางคน

เพราะความนิ่งของจิตไม่เท่ากัน ใครจิตนิ่งมาก ก็สามารถจะดำดิ่งลงไปในอดีตได้มากเท่านั้น ใครได้ไม่มากก็ระลึกได้แค่เพียงชาตินี้ในวัยเด็ก

ที่ว่า เกิดมาแล้ว...ไม่แคล้วกัน นั้น บีมหมายถึงว่า

ในชาติที่แล้ว ๆ มา เราย่อมมีความผูกพันทางใจ ทั้งรัก เกลียด อาฆาต อิจฉา ฯลฯ อยู่ที่ว่าใจและตัวตนของเราจะปรุงแต่งไปทางใด กับใครบ้าง

สิ่งที่เรารู้สึกและประสบมา จะถูกบันทึกไว้ในจิตใต้สำนึกทั้งหมด

เหมือนเป็น portfolio ชีวิต

จิตที่ยึดติดกับอารมณ์เหล่านี้ ถ้าหากไม่เรียนรู้และรู้จักปล่อยวาง หรือให้อภัย มันจะติดตัวไปในชาติใหม่

ยกตัวอย่างว่า ใครตายด้วยจิตอาฆาต แต่ว่ามีบุคคลที่ตัวเองรักอยู่ และห่วงหาอาทรบุคคลนั้น

ในชาติใหม่ จิตที่แรงกว่าคืออาฆาต อาจจะเกิดมาเป็นงู และจะเสาะหาหรือได้ไปเกิดใกล้ ๆ กับบุคคลที่ตนรักนั้น และจะไม่ทำร้ายคนคนนั้น เป็นต้น

นี่ทำให้เราได้เห็นเรื่องมหัศจรรย์บนโลกมากมาย

แต่จริง ๆ ล้วนแล้วแต่เ็ป็นเรื่องของจิตปรุงแต่งทั้งสิ้น

นั่นหมายถึงว่า แม้เราจะไปทำให้ใครโกรธ รัก หรือเกลียด และตัวอยู่ห่างกันไป แต่ใจยึดติดอารมณ์นั้น

ถ้าหากนาน ๆ ไป ทั้งคู่ยังคงยึดติดอารมณ์นั้น ในที่สุดเค้าจะมาเจอกันอีก

แต่ถ้าหากฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งให้อภัย หรือละความรู้ึสึกนั้นไป ก็อาจจะไม่ต้องมาเจอกันอีก แต่แรงอาฆาตที่เป็นพลังงานส่งจากอีกฝ่ายนั้น ก็จะคอยเป็นพลังขัดขวางไม่ให้อีกคนทำอะไรสำเร็จ

แต่ถ้าหากทั้งคู่ ให้อภัยซึ่งกันและกัน ไม่ยึดติดอารมณ์นั้น ทั้งคู่จะเป็นอิสระจากกัน และช่วยทำให้เข้าใกล้จุดนิพพานมากขึ้นไป

ดังนั้น เป็นเหตุผลว่า ทำไมเราจึงมาเจอเจ้านายแบบนี้ แฟนแบบนี้ พ่อแม่แบบนี้

ถ้าเจอคนดี ๆ ก็ไม่ต้องไปยินดี เพราะนี่คือผลจากการที่เราเชื่อมบุญและสร้างความดีร่วมกันมาในอดีต จึงทำให้เกิดมาด้วยจิตผูกพันเพื่อช่วยเหลือกัน

ถ้าหากเจอคนไม่ดี ก็ไม่ต้องยินร้าย เพราะนี่คือผลจากการที่เราสร้างสิ่งไม่ดีให้แก่กันและเกิดจิตพยาบาท แล้วต้องมาเจอกันอีก

ดังนั้น พระพุทธเจ้าจึงบอกว่า "การให้อภัยคือทานสูงสุด"

เพราะจะช่วยให้แต่ละคน แต่ละดวงวิญญาณค่อย ๆ หลุดพ้นจากสังสารวัฎได้เร็วขึ้น ไม่ต้องกลับมาเกิดอีก

และข้อคิดสำคัญของคนที่ทุกข์ใจกับความรักก็คือ

ไม่ว่าใครก็ตามที่เราได้ใช้ชีวิตอยู่ด้วย ขอให้สร้างกรรมใหม่ที่ดี เชื่อมบุญแก่กัน หากจะเลิกรากัน ก็ขอให้ไม่มีจิตอาฆาตพยาบาทต่อกัน หากจะเลิกรากันก็ขอให้ไปด้วยความเข้าใจ เห็นใจ ให้อภัย ไม่ยึดติดในอารมณ์ใด ๆ แก่กัน

เพราะถ้าไม่มาเจอกันอีกในชาตินี้ ก็ต้องเจอกันอีกในชาติต่อไป

หรือ ความเจ็บปวดนั้นก็อาจจะสาปแช่งไม่ให้อีกคนสมหวังในความรัก ทั้งที่ไม่ได้มาเจอกันอีก

ในกรณีของบีม

แฟนคนปัจจุบันนี้ ตอนแรกบีมขอเลิกกับเค้าหลายครั้งมากค่ะ และบีมก็มีคนอื่น ๆ เข้ามาในชีวิตมากมาย และเราต่างก็เกิดปัญหากันหมด

บีมกับแฟนก็ทะเลาะกัน ไม่ไว้ใจกัน
คนที่เข้ามาก็ทุกข์ใจ อยากจะได้เราไป

คือ มีแต่กองทุกข์ทั้งนั้น

ปีนี้ บีมคิดได้...

ถ้าคิดจะมีคู่ คนเดียวก็พอ นั่นคือข้อแรก
ข้อที่สอง คือ ทำมันให้ดีที่สุด อย่าให้ได้จองเวรตอนจากกัน

และในตอนนี้ บีมทำใหม่...
บีมไม่ได้คุยกับใครอื่นอีกเลย เพื่อสร้างความไว้วางใจ
บีมทำบุญร่วมกันกับเค้า
บีมทำดีกับเค้าด้วยความจริงใจ
บีมไม่คาดหวังอะไรจากเค้า

และตอนนี้เราต่างก็ไม่ทุกข์ใจ

บีมถือว่า คู่บีมกับเค้านี้แรงดึงดูดมันแรงมาก ๆ เพราะตัดกันไม่ขาด
เราเคยพยายามหลายครั้ง แต่ไม่ไปจากกัน ทั้งที่ตอนนั้นอยู่ด้วยกันก็ทรมาน

บีมเลยคิดว่า อืม...เราคงเคยทำอะไรเค้าไว้ และตอนนี้ก็ถึงเวลาที่จะต้องชดใช้และสร้างกรรมใหม่ต่อกันในทางที่ดี

เราอย่าไปคิดว่า การชดใช้กรรม มันไม่ดีนะคะ

บีมอยากให้ลองมองใหม่

ลองนึกดูว่า...แค่ในชาิตินี้ เรายังมีศัตรู คนรัก คนชังตั้งมากมายตั้งแต่เราเกิดมา

ถ้าหากคนไหนที่เราขอโทษ แล้วเค้ายกโทษให้ ทั้งสองฝ่ายก็สบายใจ
หรือ ถ้าหากไปขอโทษ แล้วเค้าไม่ยอม จนกว่าเราจะทำอันนั้นอันนี้ให้ สุดท้ายพอเห็นเราตั้งใจว่ามาขอโทษ เค้าก็ยกโทษให้ แล้วขาดกรรม ขาดจิตผูกพันจากกันไป

นี่เป็นสิ่งที่เราเห็นในชาตินี้

ซึ่งเป็นหลักการเดียวกันกับการขออโหสิกรรมนั่นล่ะค่ะ ที่เราต้องตั้งใจจริงที่จะขอ ทำความดี ทำซ้ำ ๆ ทำสมาธิสวดมนต์ด้วยความรู้จริงว่าทำเพื่ออะไร ตั้งใจจะขอขมาเค้า

แต่ถ้าหากเค้าให้เราต้องทำอะไรก่อน หรือเค้าอยากเห็นเราเป็นนั่นเป็นนี่ ทรมานก่อน นั่นก็คือ การใช้กรรมอีกอันให้หมดไปค่ะ จงยินดีเถอะ ถ้ามันเกิดขึ้น และตอนที่เราทรมาน ก็ขอให้นึกถึงสิ่งที่เราเคยทำในอดีต ว่าเราเคยไปทำอะไรให้ใครเจ็บแบบที่เราเจ็บตอนนี้มั้ย แล้วก็อุทิศบุญให้เค้าสม่ำเสมอ จนกว่าเราจะหายทรมาน

สิ่งสำคัญคือ อย่าพร่ำบ่นเวลามีความทุกข์ค่ะ
ขอให้คิดว่า เรากำัลังใช้หนี้ให้เค้าอยู่ ถ้าหากหมดแล้ว หรือเราตั้งใจขอโทษเค้าแล้ว แล้วเค้ายกโทษให้ ผลลัพธ์คือ เป็นอิสระจากกัน

ดังนั้น การชดใช้กรรมเป็นสิ่งที่ดีค่ะ

และคนที่มีปัญหาในความรัก ให้ลองทบทวนความคิดของตัวดูใหม่
ไม่ว่าจะเจอใครก็ตาม ขอให้ทำดีกับเค้า แม้ว่าเค้าจะร้ายกับเราแค่ไหนก็ตาม

ทำดีด้วยใจบริสุทธิ์จนกว่าเค้าจะยอมให้อภัยเรา (จริง ๆ เค้าก็คือเจ้ากรรมนายเวรเราที่มีตัวตนนี่ล่ะค่ะ)
เชื่อมบุญกันใหม่ ถ้าเชื่อมติด ก็จะกลายมาเป็นกัลยาณมิตรกันต่อไป กรรมเก่าก็ใช้หมดสิ้นแล้ว

และตอนนี้บีมก็มีความสุขกับชีวิตคู่ของบีมดีค่ะ เลิกคาดหวัง และทำมันให้ดีที่สุด
เชื่อมบุญใหม่...

หวังว่าเพื่อน ๆ คงได้ข้อคิดไปไม่มากก็น้อยนะคะ :-) คิดแบบนี้แล้วใจสบายค่ะ เบา โปร่ง โล่ง ดี

ขำ ขำ..ลองทำดู อย่าโกหกตัวเองนะพี่น้อง เป็นการทดสอบทางจิตวิทยา (แม่นมาก)

2009-09-26T09:24:00.005+07:00

น่าสนุกดี .. ลองทำดู หลักการจัดลำดับความสำคัญ ก่อน - หลัง ของนายซิกมันด์ ฟรอยด์ (ห้ามแอบดูเฉลยก่อนนะ) นักจิตวิทยาผู้มีชื่อเสียง เค้าบอกว่าให้คุณให้ลองสมมุติว่าเหตุการณ์เหล่านี้เกิดขึ้นในบ้านของคุณพร้อมๆกัน แล้วคุณจะเลือกรับมือกับเหตุการใดก่อน ?

1. มีคนโทรมา โทรศัพท์เสียงดัง

2. เด็กทารกร้องไห้จ้าอยู่ในบ้าน

3. มีคนมาหา และ เคาะประตูเรียกอยู่หน้าบ้าน

4. ฝนทำท่าจะตก และคุณยังไม่ได้เก็บเสื้อผ้าที่ตากไว้ข้างนอกเลย

5. คุณลืมปิดก๊อกน้ำในห้องครัวไว้ และมันก็เริ่มไหลนองพื้นแล้ว

ลองจัดลำดับเหตุการณ์สำคัญของคุณและทำใส่กระดาษ แล้วมาดูเฉลยนะ

%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%

ทำเสร็จยัง เฉลยเลยนะ

1. โทรศัพท์ แทน การงาน

2. เด็กทารก แทน ครอบครัว

3. คนที่ประตู แทน เพื่อน

4. เสื้อผ้าที่ตาก แทน เงิน

5. ก๊อกน้ำ แทน เซ็กส์ เซ็กส์ เซ็กส์

ไหนใครเลือก ปิดก๊อกน้ำก่อน ยกมือขึ้น !!!

........ขอให้ทุกท่านมีสุขภาพจิตที่ดีและมีความสุขทุกวันนะคะ

ขอบคุณเรื่องราว Fw จากเพื่อน Oat ..ผู้น่ารัก..
ภาพจาก อินเทอร์เน็ต

by สีตะวัน

พจนานุกรมของใจ..น่ารักดีนะ

2009-09-20T10:05:00.007+07:00

สวัสดีค่ะ...เพื่อนพ้อง น้องพี่ ชาวชุมชนจิต-ใจ-ดี ที่รักทุกท่าน

วันนี้ มีภาพน่ารักมาฝาก... กับความหมายดี ๆ ของใจ

...ด้วยความคิดถึงค่ะ

มาติดตามอ่าน พจนานุกรมของใจกันดีกว่านะคะ...

ขอบคุณ ..FW mail ...จากเพื่อนที่แสนดี...mohtig

ความลงตัว...ในความแตกต่าง

2009-09-19T09:48:00.004+07:00

ดอกไม้ ดารดาษอยู่ทั่วถิ่น
หลากสี หลายพันธุ์ แต่งแต้มให้โลกสวยงาม
บางดอก...มีสีขาว สะอาดตา
เฉกเช่นดอกมะลิ

แต่ใช่ว่าจะมีเพียงขาวเดียว
ยังมีขาวนวล ขาวอมเทา อยู่ในดอกเดียวกัน

บางดอกมีรูปทรงกลมกลึงดังเช่นคอกทานตะัวัน
แต่ก็ยังมีกลีบสั้น กลีบยาว ร้อยเรียงสลับซับซ้อน
อยู่ในดอกเดียวกัน

แม้ดอกเฟื่องฟ้าที่เริงร่าพลิ่วลมไสว
ก็ยังมีสีขาว สีส้ม สีชมพู สีม่วงแดง
สอดแซมอยู่ในดอกเดียวกัน

...ความงามที่แตกต่างหลากสี หลายพรรณ
เป็นความงามที่ยั่งยืนไม่จืดตา

ดอกไม้มีหลากสี
ความดี...ก็มีหลายแบบ

บ้างใจดี บ้างพูดดี บ้างทำดี บ้างสัมพันธ์ดี
ทุกคนต่างก็มีดีอยู่ในตัว

จงพยายามค้นหาความดีของผู้ที่เราสัมพันธ์ด้วยให้พบ
นั่นคือ โอกาสที่เราจะแสดงความดีในตัวของเราต่อเขา

อย่างน้อยก็รอยยิ้ม ท่าทีที่เป็นมิตร
อันจะช่วยเพิ่มพูนสัมพันธ์อันดีให้ยาวนาน

ไม่มีสิ่งใดดีโดยสมบูรณ์ ทุกคนต่างก็มีเสีย
บ้างปากเสีย บ้างนิสัยเสีย บ้างอารมณ์เสียอยู่บ่อยๆ

ข้อเสียมิใช่สิ่งที่น่ารังเกียจเสมอไป
แต่เป็นสิ่งที่เจ้าตัวจะต้องแก้ไข

....อย่าพยายามค้นหาข้อเสียของผู้ที่เราสัมพันธ์ด้วยให้เกินกว่าเหตุ
เพราะจะทำให้เราแสดงข้อเสียในตัวของเราต่อเขา

อย่างน้อยก็สีหน้า ท่าที หรือน้ำเสียง
อันเป็นการรอนมิตรไมตรีให้สั้นลง

** ทีมงานที่เข้มแข็งเกิดจากความแตกต่างของแต่ละคน
ดุจดังคอนกรีตที่แข็งแกร่งเกิดจากส่วนผสมที่ต่างกัน

เหล็ก -- ทอดยาวคุมขบวน เป็นแกนของโครงสร้าง
หิน -- แข็งแกร่งขรุขระ ทนแรงกระแทก เป็นพื้นฐานรับน้ำหนัก
ปูน--ละเอียดเป็นผง กุมส่วนผสมเข้าด้วยกัน

ทราย -- เม็ดเล็กๆ นุ่มมือกระจายได้ทั่ว ช่วยประสานสัมพันธ์
น้ำ -- ชำแรกแทรกซึมอยู่ทั่วไป คลุกเคล้าส่วนผสมเข้าเป็นเนื้อเดียวกัน

อย่าหาแต่คนเลอเลิศให้ได้ดั่งใจ
จงให้โอกาสกับทุกคนที่เข้ามามีส่วนร่วม
ให้เขา ได้แสดงศักยภาพของเขา

การเปิดใจยอมรับความแตกต่างของสิ่งต่างๆ
และพร้อมที่จะเป็นส่วนหนึ่งในทีม
ที่มีความแตกต่างอย่างกลมกลืน

คือศิลปะในการดำเนินชีวิตในโลกของความแตกต่างใบนี้

"จงเป็นส่วนหนึ่งของสีดอก กลีบดอก เกสรดอก
ของดอกไม้นานาพันธุ์ที่สดสวยดาษดาอยู่ทั่วไป

แต่อย่าเป็นดอกไม้ทั้งดอก เพียงเพื่อดอกเดียวในอุทยาน
เพราะจะอยู่อย่างอ้างว้าง วังเวง

รอวันเฉา โรยรา ไร้ผู้เหลียวแล..."

ที่มา : พระอาจารย์ชาญชัย อธิปญโญ /Secret

บีมตีขิมเพลง Tong Hua

2009-09-01T11:28:00.004+07:00

วันนี้บีมเอา Tong Hua มาฝากนะคะ

เพลงนี้ต้นฉบับร้องโดย Guang Liang ภาษาจีนกลางค่ะ

บีมชอบ MV ของเค้ามาก ๆ ค่ะ
http://www.youtube.com/watch?v=T3Na7ZNoAcE

และตอนที่ได้ขิมมา คิดอยู่แล้วว่าจะเล่น

แต่บนเน็ตมีแต่โน๊ตเปียโน ซึ่งบีมอ่านไม่เป็น

หาบนเว็บบอร์ดต่าง ๆ ก็ไม่มี

เลยฟังแล้วแกะเอาเองค่ะ

ซึ่งค่อนข้างภูมิใจมากเลย :-) ลองฟังกันดูนะคะ

หนุ่มบ้านนอกยากจนคนหนึ่ง

2009-08-27T23:13:00.001+07:00

หนุ่มบ้านนอกยากจนคนหนึ่ง
เสี่ยงโชคเข้ามาหางานทำในกรุงเทพ
ทั้งที่มิได้มีความรู้อะไรเลย

เนื่องจากได้ทราบข่าวที่เพื่อนเล่าให้ฟังว่า
มีโรงเรียนแห่งหนึ่ง ในกรุงเทพ
กำลังรับสมัคร นักการภารโรง ไม่จำกัดวุฒิการศึกษา

จึงนั่งรถมากรุงเทพ
และเดินกางแผนที่ (ที่เพื่อนเขียนให้)
สุ่มถามชาวบ้านถึงที่ตั้งของโรงเรียนนั้น
ซึ่งกว่าจะเจอก็เหงื่อตกไปหลายปี๊บทีเดียวแหละ

เมื่อเข้าไปแจ้งความจำนงที่แผนกธุรการ
จึงมีเจ้าหน้าที่มาเรียกให้นั่ง
และยื่นใบสมัครมาให้กรอกข้อความ
นายหนุ่มนั้นก็ยิ้มแหย ๆ
ยกมือไหว้แล้วบอกอ่อย ๆ กับเจ้าหน้าที่ว่า

"...ขอโทษครับพี่
ผม...คือว่า....
ผม...อ่านหนังสือไม่ออก เขียนหนังสือไม่ได้ครับ..."

เจ้าหน้าที่ ท ี่นั่งรับสมัครอยู่นั้น
ชักสีหน้าทันที

"....อะไรกัน คิดจะมาสมัครงานที่โรงเรียน
ถึงจะตำแหน่งแค่ นักการภารโรง
ถึงจะไม่ได้ใช้วุฒิการศึกษา
แต่อย่างน้อยก็น่าจะอ่านออก เขียนได้ บ้างแหละ"

หนุ่มบ้านนอกหน้าซีด
ยกมือไหว้เจ้าหน้าที่ประหลก ๆ

"...ผมไม่รู้หนังสือจริง ๆ ครับ
แต่ช่วยรับผมไว้หน่อยเถิดครับพี่
ให้ผมแบกหามกวาดถูอะไรก็ได้ทุกอย่างครับ"

"งั้นก็คงจะไม่ได้หรอก. .."
เจ้าหน้าที่เก็บใบสมัคร กับปากกาที่วางไว้ให้ คืนที่อย่างไม่มีเยื่อใย

"...เรามาสมัครงานกับโรงเรียนนะ
อย่างน้อยก็ต้องมีพื้นรู้หนังสือบ้างสิ
ถ้าไม่รู้อะไรเลยอย่างนี้ ก็เสียใจด้วยนะ
กลับไปเถอะ"

หนุ่มบ้านนอกก็ได้แต่เดินออกจากโรงเรียน
ที่ตั้งความหวังว่าจะได้งานทำนั้นอย่างเงื่องหงอย

และเมื่อไม่รู้ว่าจะทำอะไรได้ในกรุงเทพ
ก็จึงต้องจำใจ กำเงินจำนวนสุดท้าย
นั่งรถ ซมซานกลับบ้าน อย่างนกปีกหัก

…

แต่เมื่อกลับถึงบ้าน
จึงนึกขึ้นได้ว่า
ตนเองนั้นเพิ่งได้รับมรดก
เป็นที่ดินสวนรกร้างเท่าแมวดิ้นตาย
มาจากพ่อผู้ล่วงลับไปแล้ว

ด้วยความเจ็บใจ
จึงเกิดเป็นแรงมานะ ให้จับจอบเสียม
หักร้างถางพง ที่ดินสวนเก่าที่รกร้างนั้น
และค่อย ๆ พลิกฟื้นลงร่องผลไม้ไปทีละเล็กละน้อย
อย่างฮึดสู้ชะตาชีวิต ด้วยความอดทน. . .

…

อาจเป็นบุญในปางบรรพ์
ของพ่อหนุ่มคนนี้ก็ได้
ที่ปรากฎว่า หลายปีต่อมา
สวนผลไม้ที่ลงแรงไว้นั้น
ออกผลอย่างงดงาม
และสร้างผลกำไรมากทบทวีขึ้นทุกปี
กระทั่งสามารถเก็บเงินซื้อที่ดินในแปลงข้างเคียง
ขยายอาณาเขตสวนของตนเอง จนกว้างขึ้น และกว้างขึ้น. . .

หลายสิบปีต่อมา
จากความขยันขันแข็ง มานะอดทน
และประสบการณ์ที่เพิ่มพูน

บัดนี้
หนุ่มบ้านนอกคนนั้น
ก็กลายเป็นชายชรา
ที่คนทั้งเมืองรู้จักในนามของ
พ่อเลี้ยงสวนผลไม้ที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัด
และภูมิภาคนั้น

…

อยู่มาปีหนึ่ง
เมื่อเก็บเกี่ยวผลไม้มากมายมหาศาล
และชำระบัญชีเรียบร้อย
โดยฝีมือของลูกหลานที่เลี้ยงดู ให้การศึกษา
และแจกงานการให้ทำในสวนนั้นแล้ว

พ่อเลี้ยงชราก็หอบเงินเป็นฟ่อน
นั่งรถเข้ามาในตัวอำเภอ
เพื่อขอเปิดบัญชีกับธนาคารเป็นครั้งแรก

เมื่อแจ้งนาม และความจำนงกับธนาคารแล้ว
พนักงานถึงกับตื่นเต้นกันยกใหญ่
ผู้จัดการสาขาถึงกับเดินมาต้อนรับด้วยตัวเองเลยทีเดียว

เมื่อพนมมือไหว้ลูกค้าใหญ่ รายใหม่ อย่างนอบน้อมแล้ว
ผู้จัดการก็แตะข้อศอก
ยื่นใบเปิดบัญชีพร้อมปากกาปลอกทอง
ให้กับพ่อเลี้ยงชราอย่างพินอบพิเทา

"ขอบพระคุณเป็นอย่างสูงครับ
ทางเรารู้สึกเป็นเกียรติเป็นอย่างยิ่ง
ที่ได้มีโอกาสบริการพ่อเลี้ยงในครั้งนี้
รบกวนกรอกใบเปิดบัญชีด้วยครับ"

พ่อเลี้ยงชราส่ายหน้าช้าๆ
ยื่นปากกาปลอกทองคืนให้กับผู้จัดการ
พร้อมกับยิ้มให้ พลางกล่าวเนิบๆ

"พ่อหนุ่มช่วยกรอกรายการให้ลุงทีเถิด
ลุงอ่านหนังสือไม่ออก เขียนหนังสือไม่ได้หรอก...."

ผู้จัดการรับปากกาคืนมาโดยอัตโนมัติแบบงงสุดขีด
พลางค่อยๆอ้อมแอ้มถามลูกค้ารายใหญ่ (มาก ) อย่างเกรงใจสุดๆ

"... เอ่อ...ผมไม่เคยทราบมาก่อนเลยครับ...
...เอ่อ...ขออนุญาตเรียนถามพ่อเลี้ยงด้วยความเคารพนิดหนึ่งเถิด ครับ
คือ....พวกเราในจังหวัดนี้ก็ทราบกันดีอยู่
ถึงชื่อเสียงของพ่อเลี้ยง
ในกิจการสวนผลไม้ที่ใหญ่โตและเจริญก้าวหน้าที่สุดในภูมิภาคนี้
แต่..." ผู้จัดการ ชะงัก ด้วยความเกรงใจ

และในที่สุดก็หลุดปากถามออกมา
ด้วยความฉงนที่มิอาจเก็บไว้ได้จริงจริง

"...แต่ พ่อเลี้ยงอ่านหนังสือไม่ออก
และเขียนหนังสือไม่ได้ หรือครับ..."

"...พ่อหนุ่ม" พ่อเลี้ยงชรายิ้มให้ผู้จัดการสาขาของธนาคารอย่างใจดี

"...ถ้าลุงอ่านหนังสือออก และเขียนหนังสือได้น่ะนะ..."

แกถอนหายใจยาว

ก่อนจะพูดประโยคที่ทำให้ผู้จัดการถึงกับอึ้งไปนานเลยว่า

"...ป่านนี้ ลุงก็คงได้เป็นภารโรงไปแล้วแหละ..."

================================

คุณค่าของเราไม่ได้ขึ้นกับสิ่งที่คนอื่นมองเรา
แต่ขึ้นอยู่กับตัวเรา
โอกาสยังมีอยู่เสมอ ขอเพียงแต่มองไปรอบๆ
ตั้งใจทำในสิ่งที่ทำได้ และทำให้เต็มความสามารถ
แล้วดอกผลจะตามมาเอง

ที่มา Fw:mail ค่ะ/Ju

What can you do with the new Windows Live? Find out

ธรรมะในครอบครัว: จากร้อนเป็นเย็น คนอยู่เป็นสุข

2009-08-19T22:53:00.002+07:00

ก่อนอื่นต้องเกริ่นก่อนนะคะว่าครอบครัวบีมเป็นมายังไง

ครอบครัวบีมเป็นครอบครัวขนาดปานกลางค่ะ ก็จะมีคุณพ่อคุณแม่ น้องสาว ญาติสนิทอีกคน คุณตา คุณยาย คุณลุง คุณป้า (ในอดีตนะคะ) และเราก็มีคุณปู่คุณย่าและญาติฝ่ายนู้น แต่อยู่ห่างกันค่ะ ไม่ค่อยสนิท

พ่อกับแม่บีมเป็นครูสอนโรงเรียนเทคนิคทั้งคู่ค่ะ
คุณตาเป็นเจ้าของโรงสี (ตอนนี้คุณตาเสียแล้ว คุณแม่มาดูแลแทน)
คุณยายเป็นแม่บ้าน
คุณลุงกับคุณป้าเสียไปแล้ว

บีมจำได้นะคะ ว่าแต่ก่อนนี้ ครอบครัวบีม "ร้อนเป็นไฟ"

คือ เราจะมีมวยคู่เอก 3 คู่หลัก ๆ ค่ะ คือ ตากับยาย พ่อกับแม่ และบีมกับน้อง

ไม่รู้เป็นอะไร มีเรื่องให้ทะเลาะกันตลอดเลยค่ะ ....

จนคุณแม่กลัวบีมสุขภาพจิตเสีย พอบีมสอบติดที่เชียงใหม่ เลยให้ไปเรียนที่นั่น

จากนั้นมา กลายเป็นว่าีบีมห่างบ้านไปเลยค่ะ ...และไม่ค่อยสนิทกับคุณพ่อคุณแม่ แต่ท่านทั้งสองกับคุณตาก็มาหาตลอดนะคะ

แต่ใจบีม ไม่่ชอบบ้านตัวเองเลยค่ะ...ไม่อยากกลับบ้าน...

และัยังมีช่องว่าง มีปัญหาหลายอย่างที่เราไม่คุยกัน...เกิดเป็นหลุมขนาดใหญ่ระหว่างพวกเรา

แต่ในวันนี้ บีมกับครอบครัว โดยเฉพาะอย่างยิ่งคุณแ่ม่ที่เป็นผู้นำการเปลี่ยนแปลงโดยใช้ความรัก ความเมตตา และการให้อภัย นำความเย็นกลับมาสู่ครอบครัวค่ะ

เรา่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมา

มีหลายเรื่องที่เรามีปากเสียง...

แต่คุณแม่เริ่มเปลี่ยนแปลง "การจัดการ" วิกฤติค่ะ

จากใช้อารมณ์และความเอาแต่ใจ มาใช้ความรัก ความเข้าใจ และการให้อภัย

บีมขอบอกเลยว่า สิ่งเหล่านี้สำคัญมากสำหรับการอยู่ร่วมกันของมนุษย์

การให้อภัยนั้น เป็นทานที่ยิ่งใหญ่

และผู้ที่ได้รับอภัยทานนั้น ก็ควรที่จะรู้จักปรับปรุงตัวไม่ให้เกิดเหตุการณ์อย่างที่ผ่านมาอีก

กระบวนการของการเีรียนรู้ เข้าใจ ให้อภัยกันและกันในครอบครัวของบีม เกิดขึ้นเพราะทุกคนค่ะ

ล่าสุดนี้ บีมได้เริ่มซึมซับและได้ใช้วิธีใหม่ในการจัดการความขัดแย้ง...

บีมมีปัญหากับน้อง โดยที่เค้าไม่ฟังสิ่งที่บีมแนะนำ

เราก็มีปากเสียงกันค่ะ

แต่ในที่สุด หลังจากวางโทรศัพท์ไป บีมมานั่งนึกว่า น้องโดนลดเงินเดือน ตอนนี้คงสับสน เราจะไปพูดให้เค้ายิ่งแย่ทำไมเนี่ย

และพอคุณแม่ทราบ คุณแม่ก็บอกบีมว่า น้องเครียดอยู่ ให้โทรไปหาเถอะ

ตอนแรกใจบีมมันสู้กันนะ ระหว่างอีโก้ว่าตัวเองถูก กับ เห็นใจและเข้าใจน้อง จะยอมลดตัวลงมา

และแล้วนางฟ้าในใจบีมก็ชนะค่ะ

บีมขอโทษเค้าโดยเขียนไปที่ Hi5 เพราะเค้าไม่่รับโทรศัพท์
เขียนอีเมลหา เพราะเห็นเค้าไ่ม่ตอบ Hi5

และวันต่อมา บีมก็ส่งเพลงให้กำลังใจเค้าค่ะ วิดีโอ YouTube เพลง "เธอผู้ไม่แพ้"

สิ่งที่เกิดขึ้น คือ ความตึงเครียดนั้นผ่อนคลายลงค่ะ

น้องก็มาพูดดี ๆ บอกว่า เค้าเครียดค่ะ และขอโทษที่เมื่อวานเป็นแบบนั้น

เห็นมั้ยคะว่าความรัก ความเข้าใจ การให้อภัย ทำให้อะไร ๆ เย็นลง และสามารถแก้ปัญหาได้อย่างสร้างสรรค์

ถ้าบีมเลือก "อีโก้" ป่านนี้บีมคงยังไม่ได้ใจน้องกลับคืนมา และช่องว่างระหว่างเราก็คงจะเกิดขึ้น

สิ่งสำคัญคือ เราควรรู้ว่าอะไรเป็นอะไร และเราควรปฏิบัติอย่างไรต่อสิ่งนั้น และ ณ เวลาใด

บีมต้องขอบคุณความรักอันยิ่งใหญ่ที่แม่มอบให้บีมตลอดชีวิตที่ผ่านมา

ทำให้ีบีมเรียนรู้ที่จะรักคนอื่น ๆ ในทางสร้างสรรค์ค่ะ และให้ไปอย่างไม่หวังสิ่งตอบแทนค่ะ ^^

หากใครอ่านแล้วเกิดเรียนรู้สิ่งดีงามอันใหม่ ก็ขออนุโมทนานะคะ...

พรุ่งนี้วันพระ บีมชวนมาถือศีล 5 ล่วงหน้าค่ะ ^^

แก้ว 1 ใบ !!

2009-08-17T23:10:00.004+07:00

จาก Fw:mail ค่ะ By Ju@21

พูดโกหกแล้วปากเบี้ยว...ผลกรรมที่ชัดเจน

2009-08-17T13:08:00.002+07:00

บีมมานั่งดูรูปตัวเอง แล้วนึกได้ว่าจะเขียนเรื่องนี้มานานแล้วค่ะ แต่ก็ยุ่ง ๆ อยู่กับการทำอย่างอื่นอยู่

วันนี้มีเวลามานั่งเขียนสักที

ใครที่ไม่เชื่อเรื่องเวรเรื่องกรรมก็ขอให้เริ่มเปิดใจ อ่านเรื่องที่บีมกำลังจะเล่านะคะ

มันไ่ม่ใช่เรื่องน่ากลัว แต่เป็นเรื่องที่พิสูจน์ได้ว่า กฎแห่งกรรมมีจริง ๆ

เรื่องนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับปากบีมเองค่ะ

แต่ก่อนตอนที่บีมเป็นเด็ก บีมยังไม่มีปัญหาพูดแล้วปากเบี้ยวนะคะ เวลายิ้มก็ไม่เบี้ยว ไม่เอียง ไม่มีปัญหาอะไรเลย

จนกระทั่ง ตอนที่บีมมาทำงานเป็นพนักงานขายของบริษัทต่าง ๆ และตอนที่ทำขายตรงยี่ห้อหนึ่ง

บีมสังเกตว่า ตั้งแต่บีมทำงานเหล่านี้มา เวลาบีมพูด เวลาบีมยิ้ม ปากก็จะเริ่มเบี้ยวไปทางด้านหนึ่ง แต่ไม่ใช่เบี้ยวแบบเป็นโรคนะคะ แต่รู้ว่าเอียงข้าง

ตอนนั้น บีมเริ่มโกหก คือ เราจะต้องมีเล่ห์กลนิดหน่อย พูดจริงบ้าง หลอกบ้าง เพื่อให้ลูกค้าซื้อของกับเรา คือ พูดไม่จริงนั่นล่ะค่ะ

พอเริ่มทำจากเรื่องเล็ก ๆ คราวนี้ เราก็เริ่มโกหกคำโตได้

จากนั้นมา คนเชื่อถือในคำพูดบีมน้อยลงไปเรื่อย ๆ

จนกระทั่ง บีมได้มารักษาศีล 5 อย่างจริงจังตั้งแต่ปลายปีที่แล้ว

ซึ่งข้อหนึ่งในนั้นคือ ละเว้นจากการพูดโกหก

ผลที่เกิดขึ้นคือ

เวลาบีมพูด เวลาบีมยิ้ม ปากบีมไม่เบี้้ยวแล้วค่ะ

และมีคนเชื่อถือคำพูดเรา

นี่ล่ะค่ะ คือ กฎแห่งกรรมง่าย ๆ ที่หลาย ๆ คนอาจมองข้ามไปหรือไม่สังเกต

นี่แค่เล็ก ๆ นะคะ ไม่ได้ฆ่าใคร

ลองคิดดูสิคะว่าถ้าหากเราไปฆ่า ข่มขืน หรืออะไรที่รุนแรง ผลกรรมที่เราจะได้รับมันจะมากมายขนาดไหน

หากอ่านแล้วดวงตาเห็นธรรม เห็นทางสว่าง ก็อนุโมทนานะคะ

เพลงขิม "อิ่มอุ่น" สำหรับวันแม่ค่ะ

2009-08-12T23:57:00.004+07:00

(คลิกที่หัวข้อเพื่อไปดูวิดีโอได้เลยค่ะ)

เพลงนี้ทุกคนคงจะรู้จักกันดีนะคะ

เป็นเพลงที่บีมชอบและหัดร้องตั้งแต่อยู่มัธยมแล้วล่ะค่ะ...

ส่วนขิมเนี่ย เคยโดนคุณครูจับไปเล่นตั้งแต่ตอน ป.2 ถึง ป.4 ค่ะ แล้วคุณครูก็ย้ายไปชัยนาท...เศร้าเลย

และก็ตกหลุมรักขิมมาก ๆ เสียงมันเพราะมาก ๆ ค่ะ มันทำให้เรามีสมาธิด้วยนะคะ...

ตั้งแต่นั้น ก็บอกคุณแม่ว่า อยากได้ขิมมาตลอด

แต่ว่ายังไม่เคยได้สมใจเลยค่ะ ^^

แต่ตอนนี้ ได้น้องขิมมาแล้ว ก็ฝึกเล่นใหม่ เพราะการเล่นขิมมันยากตรงที่มือซ้าย และก็การรัว...

บีมก็ยังต้องฝึกอีกเยอะเลยล่ะค่ะ ... ถ้าเล่นได้โปร ๆ มันก็จะเพราะมาก ๆ เลย ^^

ลองฟังกันดูนะคะ

เสื้อผ้าอาจจะดูเหมือนชุดกีฬาไปนิดนึง ก็เปิดฟังแต่เีสียงก็พอค่ะ อะอะ ^^ และอีกอย่างไม่มีใครถ่ายวิดีโอให้ เลยต้องลุกเปิดปิดกล้องเอง ต้องขออภัยในความไม่รื่นด้วยนะคะ

ขอให้รักแม่ให้มาก ๆ ค่ะ

แล้วโชคดีทุกอย่างจะเป็นของเรา...^^ (รักด้วยความบริสุทธิ์นะคะ)

กอดอันอบอุ่น....ของคนไร้คู่

2009-08-12T11:21:00.003+07:00

"เรียนรู้ที่จะแบ่งปัน..."

คุณจะหาแฟน (หรือคนรัก) อีกสักกี่คนก็ได้
แต่คุณจะมีแม่แค่คนเดียวเท่านั้นในโลกใบนี้

เพราะฉะนั้น รักแม่ให้มาก ๆ นะคะ
ความกตัญญูรู้คุณ จะทำให้ท่านประสบแต่ความสุขความเจริญ
ทำมาหากินรุ่งเรืองไม่รู้หมดค่ะ รักษาสุขภาพด้วยค่ะ :D

จาก Fw:mail จ้ะ ขอให้ทุกคนมีความสุขกะวันแม่นะคะ
รักแท้ที่ไหน ก็แพ้รักของแม่จ๊ะ :D

-- @Noowieng --

รหัสเวลา 1 2 3 4 5 6 7 8 9 เกิดขึ้นครั้งเดียวในชีวิต

2009-08-07T09:39:00.001+07:00

เวลา 12 นาฬิกา 34 นาที 56 วินาที วันที่ 7 เดือน สิงหาคม (เดือน 8) ปี 2009
นั้นสามารถนำมาเรียงต่อกันได้เป็น

1 2 3 4 5 6 7 8 9

เลขสวย ระหัสเวลานี้เกิดขึ้นครั้งเดียวนะครับ

น่าสนใจดี
เราไม่รู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นในช่วงวินาทีนั้น
อย่างไรก็ดี ขอให้มีจิตใจดี ทุกเวลา ครับ

รูปประกอบ จาก Internet
ข้อมูล จาก FW-Mail
posted by pC

เกมวัดดวง คุณเป็นพนักงานที่มีทัศนคติที่ดีต่อองค์กรหรือไม่ (เล่นขำ ๆ)

2009-08-06T09:39:00.002+07:00

เนื้อหา จาก FW-Mail

เร็วๆนี้องค์กรของผมเพื่อจัดกิจกรรมเพื่อสร้างแรงจูงใจ เพื่อต่อสู้ฟันฝ่าเพื่อเอาชนะปัญหาเศรษฐกิจไม่ดี ผมซึ่งอยู่ฝ่ายพัฒนาองค์กรก็เลยคิดเกมสนุกๆแบบเกมวัดดวงมาเล่นกัน ซึ่งเป็นกิจกรรมหนึ่งในหลายๆกิจกรรมในวันนั้น แต่เป็นเกมจาก OD ทั้งทีต้องไม่ธรรมดา ต้องสอดแทรกแนวคิดในการเป็นพนักงานที่ดี ทั้งด้านทัศนคติ ความเชื่อ และความรักองค์กร เกมนี้เน้นด้านทัศนคติที่ดีในการเป็นพนักงานที่องค์กรต้องการ ลองทำนะครับ เพียงแค่ ๗ ข้อเอง
เริ่มข้อแรก พนักงานยังไม่โดนหลอกครับ เพราะยังง่าย

เอ้า...เลือกคับ 1 หรือ 2

ถ้าคุณเลือกข้อ ๒ ตกรอบแรกเลยครับ
เพราะองค์กรต้องการคนรักดี-หามจั่ว ไม่ต้องการคนรักชั่ว-หามเสา
เอา ไปต่อกันครับ .................
..........................................................

เลือกข้อไหน ครับ ?

ถ้าคุณเลือก ข้อ ๑ คุณตกรอบ

เพราะว่า คุณเป็นคนที่มือไม่พายเอาเท้าราน้ำ ไม่ช่วยองค์กรและยังทำลายองค์กรอีกด้วย แบบนี้ตกรอบ องค์กรไม่ต้องการแล้วองค์กรต้องการคนแบบใดครับ ต้องแบบข้อ ๒ ขยัน "ขันแข็ง"ครับ

ดูภาพต่อมาแล้วเลือกครับ ................

..........................................................

..........................................................

ถ้าคุณเลือก ข้อ๑ คุณเข้ารอบครับ เพราะสภาวการณ์เช่นนี้ เราต้องทำงาน"ตัวเป็นเกลียว"ครับ ไม่ใช่แบบข้อ ๒ ถึงแม้จะน่ารัก แต่ไม่ดีเลยครับ เพราะ ขี้เกียจ "ตัวเป็นขน"

ข้อนี้เริ่มยากครับ
ลองคิดดูดีดี มีเวลาครับ
หนึ่ง ...
สอง ........
สาม ...................
เลือกครับ

ถ้าเลือก ๑ คุณ เข้ารอบ เพราะ คุณทำอะไร ก็"เข้าท่า" สำหรับคนที่เลือก ๒ "ไม่เข้าท่ายังลอยเรืออยู่กลางทะเล" ตกรอบครับ เราต้องการคนที่ทำอะไรดูเข้าท่า ทั้งช่วยองค์กรขยายตลาด ประหยัดค่าใช้จ่ายที่ไม่จำเป็น บริการลูกค้าให้ดีครับ
..........................................................

ข้อต่อมาเป็นเรื่องผลไม้ครับ

ใช่ครับ "ท้อ"

เอ๊ แล้วมันท้อเหมือนกัน จะเลือกอย่างไร

ถ้าคุณเลือก ข้อ ๒ แสดงว่าคุณเป็นคน"ย่อท้อ" เพราะท้อมันถูกย่อให้เล็กลง เราต้องการคนที่ทำงานไม่ย่อท้อ ข้อ ๑ เข้ารอบ

ตอนนี้ พนักงานที่ร่วมเล่ยเกือบ ๘๐๐ คน เหลือไม่ถึง ๑๐ คนครับ เพราะโดนหลอก แต่สนุกๆ ไม่ถือสา ระหว่างเฉลย ผมก็บรรยายตามที่เขียนครับ พนักงานก็ค่อยๆซึมซับไปครับ เป็นการเรียนรู้แบบหนึ่งครับ เอา ข้อต่อไปครับ ......
...........................................................

ครับ ลูกไหน
ถ้าคุณ เลือก 2 "ไม่เอา (ลูก)ไหน" คุณตกรอบครับ

เพราะตอนนี้ คนไม่เอาไหน ไม่เป็นที่ต้องการครับ

..........................................................

สุดท้ายข้อชิงชนะเลิศ
ถ้าคุณเลือก 2 ไข่ คุณแพ้ครับ
เพราะที่ถูกต้องคือ คุณต้อง "เอาถ่าน"ครับ คนไม่เอาถ่าน องค์กรไม่อยากได้ครับ จากการทำกิจกรรมนี้ พนักงานสนุก ได้ข้อคิด และ ร่วมแรงร่วมใจเป็นคนที่มีทัศนคติ บุคลิก และค่านิยมแบบที่องค์กรต้องการครับไม่ต้องตกใจถ้าตอบผิดมาก เพราะสิ่งที่ต้องการให้เรียนรู้จากเรื่องนี้คือ ค่านิยมของการเป็นพนักงาน หรือเป็นผู้ประกอบการที่ดีครับ ลองนำไปทดสอบกับคนในองค์กรนะครับ

===

ทีมงาน จิตใจดี ขออภัย ไม่ได้แจ้งแหล่งข้อมูลหลักของบทความนี้ เนื่องจากหาไม่เจอบนอินเตอร์เน็ต

ถ้าเจ้าของบทความผ่านมา กรุณาแจ้งแหล่งที่มาด้วย ทีมงานจะแก้ไข และอ้างอิงแหล่งข้อมูลที่ถูกต้อง
ขอบคุณมากที่เผยแพร่บทความดี ๆ

แนะนำหนังสือ คู่มือพุทธบริษัท โดยท่านพุทธทาสภิกขุ

2009-08-04T10:00:00.002+07:00

:จาก http://weread.in.th/69 via @pruet

----
หนังสือคู่มือพุทธบริษัทเป็นหนังสือที่รวมคำสอนของท่านพุทธทาสห้าเรื่อง จากหนังสือชุดธรรมโฆษณ์ โดยทั้งห้าเรื่องเป็นเรื่องที่สำคัญต่อพุทธบริษัททั้งนั้น เช่น หลักการตัดสินปัญหาชีวิต หรือหลักการมองสิ่งต่าง ๆ ในด้านใน สำหรับหนังสือที่แจกนี้ ต้นฉบับมาจากสำนักพิมพ์สุขภาพใจ และผมได้เอามาตัดขอบออก เพื่อให้ตัวหนังสือใหญ่ อ่านง่ายในเครื่องอ่านอีบุ๊คนะครับ ขนาดแฟ้มอาจจะใหญ่หน่อย แต่ว่าคุ้มค่ากรรอคอยแน่ครับ

ชื่อหนังสือ: คู่มือพุทธบริษัท โดยท่านพุทธทาสภิกขุ
รูปแบบ: PDF
จำนวนหน้า: 211
ดาวน์โหลด: ในรูปแบบ PDF

by pruet

-----

สมาชิกชุมชนจิตใจดี สามารถดาวน์โหลดได้ที่หน้าไฟล์ใน google group นะครับ

ภาพประกอบ จากอินเตอร์เน็ต

pC

ข้าวต้มมัดคุณย่า...

2009-08-03T20:20:00.032+07:00

ข้าวต้มมัดคุณย่า

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ...เมื่อวานนี้เอง

น้องโมโม...นักเรียนป. 2 ยกมือบอกคุณครูทันที เมื่อคุณครูถามว่าผู้ปกครองใครทำขนมเป็นบ้าง... “ คุณย่าหนูทำขนมข้าวต้มมัดอร่อยมากค่ะ”

วันหนึ่งคุณครูก็โทรมาที่บ้านขอสายคุณย่าน้องโมโม ...และแจ้งความจำนงว่าต้องการให้คุณย่ามาสาธิตการทำข้าวต้มมัดให้เด็ก ๆ ที่โรงเรียนดู เพื่อให้เด็ก ๆ ได้เรียนรู้วิธีการทำขนมข้าวต้มมัด คุณย่าคงตอบรับคุณครูไปแล้ว แต่ต่อหน้าลูก ๆ หลาน ๆ กลับบ่นว่า “จะฮื้ออีแม่ไป สาธิต ไปอู๊ อาหยังต่อหน้าคนนัก ๆ แม่บ่ะย๊ะ ดอกเด้อ !....สำเนียงเหนือปนลาวของแม่จะออกห้วน ๆ แล้วหันหน้าไปดุโม โม “ละอ่อนมูนี่วุ่นวาย”...น้องโมโมก็ได้แต่ยิ้มแหย ๆ น้องมุกพี่สาวน้องโมโม และคุณพ่อ ช่วยกันจดรายละเอียดวิธีการทำข้าวต้มมัดเพื่อพิมพ์ไปแจกเด็ก ๆ

ปกติเวลาหลังเลิกงานถ้าไม่ได้อยู่เวรดิฉันก็จะไปที่บ้านแม่ (คุณย่าน้องโมโม) ทุกวัน ดูแลเรื่องอาหารการกินบ้างในบางวัน หรือไปกินข้าวเย็นถ้าแม่ทำกับข้าวอร่อย ๆ ไว้รอ เช่น แกงแคไก่ ตำมะเขือยาว แกงส้มปลานิล ซึ่งเป็นอาหารทางเหนือที่แม่ชอบทำ ดิฉันและน้อง ๆ ก็ชอบกิน ช่วงหลัง ๆ ที่แม่ไม่ค่อยสบาย ลูก ๆ ก็ห้ามไม่ให้ทำอะไรมาก แต่ห้ามเถ๊อะ...เดี๋ยวก็ได้กินอีกละ ...ทั้งขนมหรืออาหารต่าง ๆ ที่ลูกชอบก็ยังได้กินอยู่เสมอ ๆ แม้จะนาน ๆ ครั้ง แต่แม่ก็คงมีความสุขที่ได้ทำในสิ่งที่ชอบ ...

ข้าวต้มมัด เป็นขนมที่แม่ชอบทำให้กินบ่อย ๆ เพราะที่บ้านมีวัตถุดิบ ทั้งกล้วยน้ำว้า ใบตอง และข้าวเหนียว ส่วนถั่วลิสง และไม้ตอกก็ซื้อเพิ่ม ไปชมบรรยาการการทำข้าวต้มมัดกันค่ะ....

ต้นกล้วยน้ำว้าข้างบ้านที่แม่ (คุณย่าของมุกกะโมโม) ปลูกไว้
หน้าบ้านมีต้นแค ชะอม ต้นพริก ข้าวโพด ที่เพื่อนบ้านชอบมาเด็ดไปกินได้ แม่ไม่หวงค่ะ

เมื่อถึงวันที่ต้องไปสาธิต...การทำข้าวต้มมัด ดิฉันจึงรับอาสาไปส่งแม่และหลาน ๆ ที่โรงเรียน แม่ให้น้านางเพื่อนบ้านที่สนิทกันเหมือนญาติไปเป็นเพื่อน ขากลับแม่บอกว่าจะนั่งสามล้อเครื่องกลับเอง เพราะลูก ๆ ทุกคนต่างก็ต้องไปทำงาน ระยะนี้ดิฉันต้อง ออกปฏิบัติงานอนามัยโรงเรียนตรวจสุขภาพและฉีดวัคซีนเด็ก

ช่วงนี้มีฝนตกทุกวัน เช้านี้ก็เช่นกัน มีฝนตกปรอย ๆ ตก ๆ หยุด ๆ

ทีมงานของคุณย่า...

น้องมุก คอยเดินจูงแขนคุณย่าระหว่างเดินไปตึกเรียน

ห้องเรียนชั้นป. 2 อยู่บนอาคารชั้น 3 ด้านหลังโรงเรียน คุณย่าจึงต้องเดินไกลสักเล็กน้อย ตอนกลับก็คงจะลำบากถ้าปล่อยให้ผู้เฒ่าทั้งสองเดินออกมาหน้าโรงเรียน โบกสามล้อเครื่องนั่งกลับบ้าน อีกทั้งฝนยังตกปรอย ๆ ลงมาเรื่อย ๆ

ดิฉันจึงคิดว่าจะต้องรอรับแม่กลับบ้านด้วย เพราะในหนังสือเชิญบอกว่าการสาธิตเวลา 8.00 - 9.00 น. คิดแล้วก็โทรศัพท์ขออนุญาตหัวหน้าว่าจะเข้าไปทำงานสายสักเล็กน้อยนะคะ..

ถึงห้องเรียนคุณย่านั่งพักเหนื่อย..

คุณครูประจำชั้นจัดกลุ่มนักเรียน

น้องมุกอ่านวิธีทำข้าวต้มมัด ..หลังจากนั้นคุณย่าสาธิตการห่อข้าวต้มมัด

ข้าวต้มมัดที่สุกแล้ว...ตัดใส่จานโรยด้วยมะพร้าวอ่อน แก่ แล้วแต่ชอบค่ะ

วิธีทำข้าวต้มมัดสูตรคุณย่า

อุปกรณ์ที่ต้องเตรียม

ส่วนประกอบวัตถุดิบ
1. หม้อขนาดใหญ่สำหรับต้ม
2. ข้าวสาร (ข้าวเหนียว)
3. เตาถ่าน
4. เมล็ดถั่วลิสงดิบ
5. ถ่าน/ฟืน
6. กล้วยน้ำว้าสุก
7. มีดปลอกผลไม้
8. มะพร้าวอ่อน แก่ แล้วแต่ชอบ
9. ภาชนะสำหรับผสม/ใส่วัตถุดิบ
10. เกลือ
11. ที่ขูดมะพร้าว
12. ใบตอง
13. ไม้ตอก
14. น้ำตาล
15.น้ำเปล่า

ขั้นตอนจัดเตรียมวัตถุดิบ
1. นำข้าวสารไปล้างขัดในน้ำให้ขาวสะอาด โดยใช้มือทั้งสองถูไปมา เสร็จแล้วแช่ในน้ำประมาณ 30 นาที เพื่อให้ข้าวฟองตัว
เวลานำไปต้มจะได้ข้าวที่เหนียวนุ่ม หลังจากนั้นนำขึ้นตั้งพักไว้ให้สะเด็ดน้ำ
2. ล้างเมล็ดถั่วลิสงให้สะอาดแล้วนำไปผสมกับข้าวสารที่เตียมไว้ ใส่เกลือผสมลงไปเล็กน้อย

3. นำกล้วยน้ำว้ามาปลอกเปลือก เสร็จแล้วใช้มีดผ่าครึ่งตามทางยาวใส่ภาชนะไว้
4. ใช้ผ้าชุบน้ำเช็ดทำความสะอาดใบตอง แล้วฉีกให้มีความกว้างประมาณ 20 ซ.ม.
5. นำตอกไปแช่น้ำให้อ่อนตัว เมื่อเวลามัดจะได้ไม่แตกหัก
6. นำมะพร้าวห้าวมาขูดเอาเนื้อ โดยขูดเบา ๆ มือ จะได้ชิ้นบาง ๆ เสร็จแล้วใส่ภาชนะไว้

ขั้นตอนวิธีทำ
1. นำใบตองที่เตรียมไว้ 2 ใบวางซ้อนกันบนฝ่ามือซ้าย โดยให้ด้านที่ผิวมันอยู่ด้านล่าง
2. ตักข้าวสารที่ผสมกับเมล็ดถั่วประมาณ 2 ช้อนโต๊ะ วางบนใบตองตรงกลาง แล้วเกลี่ยเล็กน้อย
3. นำกล้วยฝ่าครึ่งที่เตรียมไว้วางลงตรงกลางข้าวสาร กดลงเล็กน้อย แล้วนำข้าวรอบ ๆ กล้วยกลบทับด้านบนกล้วยอีกครั้ง

4. พับใบตองด้าวหัวแม่มือทับข้าวและกล้วยไปทางด้านนิ้วก้อย แล้วพับกลับคืน โดยให้พับเก็บขอบใบตองให้แน่นและดูสวยงาม
5. จับกลีบใบตองส่วนบนให้สวยงามและพับเข้าด้านใน กลับใบตองส่วนล่างขึ้นบนจับกลีบแล้วพับทับกับส่วนแรก วางทับไว้

6. ทำตามข้อ 1-5 แล้วนำข้าวที่ห่อไว้ 2 ชิ้นมาประกบกัน ใช้ไม้ตอกที่เตรียมไว้รัดปลายทั้งสองด้านให้แน่น และดูสวยงาม
7. นำข้าวต้มที่มัดเรียบร้อยแล้วเรียงใส่หม้อจนเกือบเต็มเสร็จแล้วใช้เกลือโรยเล็กน้อย
8. ใช้เศษใบตองที่เหลือปิดทับด้านบนให้สนิก เสร็จแล้วเติมน้ำจนท่วมใบตอง
9. ยกหม้อตั้งบนเตาถ่านที่ก่อไฟไว้แล้ว โดยต้มประมาณ 1 ช.ม. จนข้าวต้มมัดสุกจนทั่ว ตักพักไว้บนภาชนะ
10. แกะใบตองออก แล้วหั่นข้าวต้มเป็นชิ้นพอคำใส่จานโรยด้วยมะพร้าวที่ขูดไว้ ตักน้ำตาลไว้ข้างจานเล็กน้อยสำหรับคนชอบหวาน

โดย นางจันทร์ดี มโนสัมฤทธิ์ [ คุณย่าของ ด.ญ.ชนิสรา มโนสัมฤทธิ์ (โมโม) ป.2/3

คุณครูให้เด็ก ๆ ฝึกตัดใบตอง และใช้เศษใบตองใส่ห่อเป็นข้าวต้มมัด

เด็ก ๆ โชว์ผลงานห่อข้าวต้มมัด

น้องโมโม และเพื่อนกล่าวขอบคุณคุณย่า
จากนั้นคุณย่าก็แจกข้าวต้มมัดให้เด็ก ๆ ได้ชิมคนละ 1 กลีบ

พรุ่งนี้เป็นวันแม่

ขอพระองค์ทรงพระเจริญ

ขอเชิญร่วมสดุดีพระคุณแม่ในวันแม่ด้วยกันค่ะ

พรุ่งนี้อย่าลืมไปกราบแม่นะคะ

ขอให้ทุกท่านมีความสุขทุกวันค่ะ..

สีตะวัน

11 สิงหาคม 2552

21.50 น.

ฝนตก..กลับบ้านล่ะ...บ้าย บาย